شاهنامــهٔ فردوســی
Відкрити в Telegram
بسم الله الرحمن الرحیم 🌿 مطالب کانال نوشته خودمه و هر گونه استفاده تجاری یا ارسال بدون ذکر منبع مجاز نیست❌ من اینجام👇 @rueen_tan2 ناشناس 👇 https://daigo.ir/secret/4207512 کانالمون تو ایتا و روبیکا 👇 @shah_nameh1
Показати більшеКраїна не вказанаКатегорія не вказана
526
Підписники
+124 години
+17 днів
+2030 днів
Архів дописів
با کشته شدن کاکوی پشت سپاه سلم شکسته شد. ایرانیان نیرو گرفتند و سخت بر دشمن تاختند. سلم دانست با منوچهر برنمیاید. گریزان روی به دژ آلانان گذاشت تا در آنجا پناه گیرد و از آسیب دشمن در امان ماند. منوچهر دریافت و با سپاه در پی وی تاخت. سلم چون به کنار دریا رسید از دژ اثری ندید . همه را سوخته و ویران و با خاک یکسان یافت. نا امید شد و با لشکر خود رو فرار کرد . سپاه ایران شمشیر کشیدند و دنبال فراریان افتادند. منوچهر که در پی کینه جویی ایرج بود سلم را در نظر آورد . اسب را تیز کرد تا به نزدیک وی رسید. آنگاه خروش بر آورد که «ای شوم بخت بیدادگر ، تو برادر را به آرزوی تخت و تاج کشتی. اکنون به ایست که برای تو تخت و تاج آورده ام . درختی که از کین کاشتی اینک بار آورده؛ هنگام است که از ثمر آن بچشی. با تو چنان خواهم کرد که تو با نیای من ایرج کردی. باش تا خونخواهی مردان را ببینی.» این بگفت و تیز پیش تاخت و شمشیر بر کشید و سخت بر سر سلم نواخت و او را دو نیمه کرد .......
📜 @shah_nameh2 | شاهنامه فردوسی
17 вер, 03:41
کشته شدن #سلم:
منوچهر گفت «تو بسیار جنگیده ای و من خودم کار کاکوی را میسازم » این به گفت و فرمان داد تا نای و شیپور جنگ نواختند. سپاه چون کوه از جای بجنبید و دلیران و سواران چون شیر به سپاه توران حمله بردند.....از هر سو غریو جنگیان برخاست و شمشیر ها برق میزد . کاکوی پهلوان بانگ برکشید و چون نره دیوی وحشتناک به میدان آمد. منوچهر از این سوی تیغ در کف از قلب سپاه ایران بیرون تاخت. از هر دو سوار چنان غریوی برخاست که در دشت به لرزه در آمد.کاکوی نیزه بسوی شاه پرتاب کرد و زره او را تا کمر گاه درید. منوچهر تیغ بر کشید و چنان بر تن کاکوی زد که جوشن اش چاک شد . تا نیمروز دو پهلوان در نبرد بودند اما هیچ یک را پیروزی دست نداد. چون آفتاب از نیمروز گذشت دل منوچهر از درازای نبرد آزرده شد ، چنگ انداخت و کمربند کاکوی را گرفت و تن بزرگش را از زین برداشت و بر زمین انداخت و بشمشیر تیز سینه او را پاره کرد......
📜 @shah_nameh2 | شاهنامه فردوسی
17 вер, 03:40
قارن شب را در دژ گذراند و چون روز شد درفش کیانی را در میان دژ بر افراشت. سپاهیان وی چون درفش را از دور دیدند پای در رکاب آوردند و به دژ حمله کردند . شیروی از بیرون و قارن از درون بر نگهبانان دژ حمله کردند و به زخم گرز و تیر و شمشیر دژبانان را به خاک هلاک انداختند و آتش در دژ زدند. چون نیمروز شد دیگر از دژ و دژبانان اثری نبود . تنها دودی در جای آن سر بر آسمان داشت.......
قارن پس از این پیروزی به سوی منوچهر بازگشت و داستان گرفتن دژ را به شاه باز گفت. منوچهر گفت «پس از آن که تو روی به دژ گذاشتی پهلوانی از تورانیان بر ما تاخت. نام وی (کاکوی) و نبیره ضحاک تازی است که فریدون وی را از پای در آورد و کاخ ستمش را ویران کرد . اکنون کاکوی به یاری سلم برخاسته و تنی چند از مردان جنگی ما را بر خاک انداخته . اما من خود هنوز وی را نیازموده ام . چون این بار به میدان آید از تیغ من رهائی نخواهد یافت.» قارن گفت «ای شهریار ، در جهان کسی هماورد تو نیست، کاکوی کیست؟ آنکس که با تو درافتد با بخت خویش در افتاده است . اکنون نیز بگذار تا من کار کاکوی را چاره کنم.......
📜 @shah_nameh2 | شاهنامه فردوسی
16 вер, 08:07
تسخیر دژ و نبرد با کاکوی :
شاه این فکر را قبول کرد و تا شب شد قارن با شش هزار مرد جنگی به سوی دژ رفت . چون به نزدیک دژ رسید قارن سپاه را به شیروی (پهلوان ایرانی) که همراه آمده بود سپرد و گفت «من به دژ می روم و به دژبان می گوئیم فرستاده تور ام و نگین تور را به او نشان می دهم . چون به دژ آمدم درفش شاهی را در دژ بر پا می کنم . شما چون درفش را دیدید بسوی دژ بتازید تا من از درون و شما از بیرون دژ را بچنگ آوریم.......
سپس قارن تنها به سوی دژ رفت . دژبان راه اوی را گرفت. قارن گفت «مرا تور، شاه ترکان چین ، فرستاده که نزد تو بیایم و ترا در نگاه داشتن دژ یاری کنم تا اگر سپاه منوچهر به دژ حمله برد با هم بکوشیم و لشکر دشمن را از دژ برانیم.» دژبان خام و ساده دل بود چون این سخنها را شنید و نگین انگشتری تور را دید همه را باور داشت و در دژ را بر قارن گشود.
📜 @shah_nameh2 | شاهنامه فردوسی
16 вер, 08:06
خب ادامه داستان امروز رو فردا میزارم که همون طور که میخونید قارن رزمزن نقش اساسی توی این داستان داره😁😁
و این نقش تو داستان پادشاهی نوذر بیشتر هم میشه ... .
📜 @shah_nameh2 | شاهنامه فردوسی
15 вер, 11:38
برای مثال جمشید که داستانی مثل حضرت سلیمان (ع) داره ....
و فریدون که همون حضرت موسی (ع) هست....
📜 @shah_nameh2 | شاهنامه فردوسی
15 вер, 11:37
دوستان اگه به داستان های شاهنامه دقت کنید نکات جالبی رو پیدا میکنید که ابتدایی ترین اونها برداشت بعضی شخصیت ها و داستان ها از پیامبران و قرآن بوده .... و یه سری نتیجه گیری های باحال و ناگفته میتونید از داستان ها برداشت کنید .....
و اگه خودتون خواستید چیزایی رو که پیدا کردید رو تو کامنتا بگید 🤝
📜 @shah_nameh2 | شاهنامه فردوسی
15 вер, 11:37
وقتی خبر رسید که تور به دست منوچهر از پا در آمد سلم هراسان شد. در پشت سپاه توران در کنار دریای دژی بود بلند و استوار به نام«دژ آلانان» که دست یافتن بدان کاری بس دشوار بود . سلم با خود اندیشید که چاره آنست که به دژ درآید و در آنجا پناه جوید و از آسیب منوچهر در امان بماند. منوچهر به زیرکی و خردمندی بیاد آورد که در پس سپاه دشمن دژ آلانان است و اگر سلم در آن جای بگیرد از دست وی رسته است و گرفتار کردنش دست نخواهد داد. پس با قارن در این باره رای زد و گفت «چاره آنست پیش از آنکه سلم به دژ در آید دژ را خود به چنگ آریم و راه سلم را ببندیم.» قارن گفت «اگر شاه فرمان دهد من با سپاهی کار آزموده به گرفتن دژ میروم و آن را به بخت شاه می گشایم و شاه خود در قلب سپاه بماند . اما باید درفش کیانی و نگین تور را نیز همراه بردارم.....
📜 @shah_nameh2 | شاهنامه فردوسی
15 вер, 11:35
کشتن #تور :
های و هوی از لشکر برخاست و منوچهر ، چابک پیش راند و از پس وی تاخت . آنگاه بانگ بر آورد و نیزه ای برگرفت و بر پشت تور پرتاب کرد . نیزه بر پشت تور فرود آمد و تور بی تاب شد و خنجر از دستش بر زمین افتاد. منوچهر چون باد در رسید و او را از زین بر گرفت و سخت بر زمین کوبید و بر روی او نشست و سر وی را از تن جدا کرد . آنگاه پیروز به لشگرگاه باز آمد. سپس فرمان داد تا به فریدون نامه نوشتند که «شهریارا، به فر یزدان و بخت شاهنشاه لشکر به توران بردم و با دشمنان جنگیدم . سه جنگ رویداد. تور حیله ساز شبیخون کرد . من آگاه شدم و در پشت اون به کمینگاه نشستم و چون عزم گریز کرد و در پی او شتافتم و نیزه از خفتانش گذراندم و چون باد از زینش برداشتم و بر زمین کوفتم و چنانکه با ایرج کرده بود سر از تنش جدا کردم . سر تور را اینک نزد تو می فرستم و ایستاده ام تا کار سلم را نیز بسازم و بر و بومش را ویران کنم و کین ایرج را بخواهم.
📜 @shah_nameh2 | شاهنامه فردوسی
15 вер, 11:35
کارآگهان سپاه منوچهر از این نیرنگ خبر یافتند و منوچهر را آگاه کردند منوچهر سپاه را سراسر به قارن سپرد و خود کمینگاهی جست و. با سی هزار مرد جنگی در آن نشست. شبانگاه تور با صد هزار سیاهی آرام بسوی لشکر گاه ایران راند.اما چون فرا رسید ایرانیان را آماده پیکار و درفش کاویان را افراشته دید. جز جنگ چاره ندید. دو سپاه در هم افتادند و غریو جنگیان به آسمان رسید.برق پولاد در تیرگی شب میدرخشید و از هر سو رزمجویان بخاک میافتادند. کار از هر طرف بر تورانیان سخت شد . منوچهر سر از کمینگاه بیرون کرد و بر تور بانگ زد که « ای بیدادگر ناپاک، باش تا سزای ستمکارگی خود را ببینی.» تور به هر سو نگاه کرد پناهگاهی نیافت . سرگشته شد و دانست که بخت از وی روی پیچیده. عنان باز گرداند و آهنگ گریز کرد......
📜 @shah_nameh2 | شاهنامه فردوسی
14 вер, 11:49
ادامه جنگ و شبیخون #توران:
شیروی گفت«من آنم که سر ژنده پیلان را از تن جدا کنم.» این را گفت و بسوی گرشاسب تاخت. گرشاسب تا شیروی را دید ، خندید . شیروی گفت « در پیکار از چه می خندی؟ باید بر بخت خویش به گریی.» گرشاسب گفت «خنده ام از آن است که چون توئی خود را هم نبرد من می خواند و اسب بر من می تازد.» شیروی گفت «ای پیر برگشته بخت ، روزگارت به آخر رسیده که چنین لاف میزنی . باش تا از خونت جوی روان سازم.» گرشاسب که این شنید گرز گاو سر را از زین بیرون کشید و بر سر شیروی کوفت
سر و مغز شیروی در هم شکست و سوار از اسب نگونسار شد و در خاک و خون غلطید و جان داد. دلیران توران چون چنان دیدند یکسر به گرشاسب حمله ور شدند. گرشاسب شمشیر بیرون کشید و نعره زنان در سپاه دشمن افتاد و سیل خون روان کرد .تا شب جنگ و ستیز بود و بسیاری از تورانیان بخاک افتادند . همه جا پیروزی با منوچهر بود.
سلم و تور چون چیرگی منوچهر را دیدند دلشان از خشم و کینه بجوش آمد. با هم رای زدند و بر آن شدند که چون تاریکی شب فرا رسد کمین کنند و بر سپاه ایران شبیخون زنند.
📜 @shah_nameh2 | شاهنامه فردوسی
14 вер, 11:49
سام نریمان که چنین دید چون رعد بغرید و پیش دوید. شیروی گرز برگرفت و چابک بر سر سام کوفت. کلاهخود و ترک سام در هم شکست. شیروی شمشیر بیرون کشید و به هر دو پهلوان تاخت قارن و سام را نیروی پایداری نماند . بشتاب باز گشتند و روی به لشکر خویش آوردند....
آنگاه شیروی به پیش سپاه ایران آمد و آواز بر آورد که «آن سپهدار که نامش گرشاسب است کجاست؟ اگر دل پیکار دارد بیاید تا جوشنش را از خون رنگین کنم . اگر در ایران کسی هم نبرد من باشد اوست. اما او نیز به راستی همپای من نیست. در ایران و توران پهلوانی و نامداری چون من کجاست؟ شیران بیشه و گردان هفت کشور در برابر شمشیر من ناتوان اند.» گرشاسب چون آواز شیروی را شنیده مانند کوه از جای بر آمد و بسوی او تاخت و بانگ زد«ای روباه خیره سر پرفریب که از من نام بردی ، توکیستی که هم نبرد شیران شوی؟ هم اکنون کلاه خودت بر تو خواهد گریست
📜 @shah_nameh2 | شاهنامه فردوسی
13 вер, 10:04
جنگ با شیروی :
چون شب هنگام فرارسید قارن کاوگان ، سپهدار ایران، در برابر سپاه ایستاد و خروش بر آورد که «ای نامداران، نبردی که در پیش داریم نبرد با اهریمن است. ما به کین خواهی آماده ایم ، باید همه بیدار و هوشیار باشیم . جهان آفرین پشتیبان ما است. چون بامداد خورشید تیغ برکشد همه آماده باشید، اما پای پیش مگذارید و از جای مجنبید تا فرمان برسد.» سپاه هم اعلام آمادگی کردند....
بامداد که آفتاب رخ نمود منوچهر کلاه خود بر سر و جوشن بر تن و تیغ بر کف چون خورشیدی که از کوه بر دمد از قلب لشکر بر خاست. از دیدن وی سپاهیان سراسر فریاد آفرین بر آوردند و شاه را پایبند خواندند و نیزه ها را بر افراشتند و سپاه ایران چون دریای خروشان بجنبش آمد . دو سپاه نزدیک شدند و غریو از هر دو گروه بر خاست. از تورانیان پهلوانی زورمند و نامجو بود بنام شیروی. چون پاره ای کوه از لشکر خود جدا شد و بسوی سپاه ایران تاخت و هم نبرد خواست. قارن رزم خواه شمشیر برکشید و به وی حمله برد . شیروی نیزه برداشت و چون نره شیر بر میان قارن زد. قارن بی شکیب شد و دلش را از آن ضربت بیم گرفت.
📜 @shah_nameh2 | شاهنامه فردوسی
13 вер, 10:03
رابطه من و شاهکار حکیم فردوسی:
من : امروز خیلی روز بدی بود و دیگه هیچی نمیتونه حالمو خوب کنه💔
شاهنامه: حتی من؟
من : جز تو البته😁😂
📜 @shah_nameh2 | شاهنامه فردوسی
12 вер, 16:43
خب #لغات رو که تا اینجا داشتیم بگم....
نیابَت: تخت شاهی اصلی
ز پیل ژیان کرده گوشی بسند: از فیلی به گوشش بسنده کرده
کَبَست : زهر
بسیچیدن : مقدمات کاری را اماده کردن ( شکل کهن بسیج امروزی)
تیزویر: تیز هوش و با خرد
زَنده پیل : فیل بزرگ
انوشه : جاویدان ولی در داستان پاسخ فریدن به درخواست تخت شاهی ایران به معنی آفرین و احسنت کنایی
گرازان : با تکبر راه رفتن
نیازی درخت: درخت عزیز
موزه: چکمه
تبیره: طبل جنگی مانند کوس
آئین بستن: آذین بستن
خاک بالا بپیمایدم: زیر خاک بروم ( بمیرم)
شده تیره روشن جهان بین اوی:
کور شده ، سوی چشمانش را از دست داده
نبشته: به معنی نوشتن اما در این داستان تقدیر
بَوِش : مصدر بودن مانند رَوِش به معنی رفتن
هِژبر : شیر
ستاره زده : خیمه زده
و معنی بیت ها :
سرش با ستاره همی گفت راز : مقام بلندی دارد
دگرشان ز دو کشور آبشخور است/ که ان بوم هارا درشتی بر است :
به دلیل آب و هوای کشور شان اینگونه سخن میگویند
تو گر چاشت را دست سازی به جام/ وگرنی خورند ای پسر بر تو شام :
گر تو آنها را نخوری آنها تورا میخورند کنایه از اینکه حمله نکنی حمله میکنند
📜 @shah_nameh2 | شاهنامه فردوسی
12 вер, 16:32
این تیکه خیلی حرص درآر بود😐💔😂
#سهراب #رستم #گیو
#طنز
📜 @shah_nameh2 | شاهنامه فردوسی
12 вер, 16:32
لشکریان گروها گروه به هامون میرسیدند و زمین از سم اسبان به جوش آمده بود بانگ بوق و کوس آسمان را به لرزه درآورده بود چپ لشکرگاه به دست گرشاست بود و راست لشکر به سام نریمان و در قلبگاه منوچهر و سرو ایستاده بودند و لشکر را قارن کاوگان اداره میکرد و جلودار لشکر به سرکردگی قباد پیش میرفت.....
به سلم و تور آگاهی آمد که سپاه ایران و گردان و دلیران به میدان آمدند و از لشکر ایران قباد پیشتاز است پس تور نزد قباد رفت و با حالت تمسخر به او گفت « به نزد منوچهر شاه برو و بگو تا جایی که ما یادمون هست ایرج فرزند دختر داشت تو از کجا اومدی و چطور ادعا میکنی که پسر ایرج هستی؟» قباد در پاسخ گفت من که میرم و این پیغام را به منوچهر شاه میرسونم اما بدون جنگ جدیتر از این هست که با توهین و تمسخر کاری از پیش ببری».....
قباد رفت و پیغام را به منوچهر شاه رساند و منوچهر خندید و در پاسخ گفت« فقط یه احمق میتونه چنین چیزی بگه.... همهٔ مردم خبر دارن که من نوه ایرج و فرزند همون دختر هستم....
مشکلی نیست در میدون جنگ معلوم میشه نژاد من از کی هست و وقتی با شمشیرم به کین خواهی ایرج سر از تن شون جدا کردم متوجه میشن....»
📜 @shah_nameh2 | شاهنامه فردوسی
12 вер, 16:30
اغاز جنگ کین خواهی #ایرج:
فرستاده سلم و تور بعد از شنیدن پاسخ فریدون بر زمین بوسه زد و از بارگاه بیرون آمد و به سوی دو برادر راهی شد سلم و تور در خیمه نشسته بودند که فرستاد آمد و برادران ماجرا را از اون جویا شدند، فرستاده آنچه دید و شنید باز گفت جواب فریدون را فرمود و گفت :« منوچهر نوه ایرج درست مثل جمشید بود و مثل طهمورث دیوبند، در سمت چپش #سرو پادشاه یمن وایساده بود سمت راستش قارن کاوگان و بقیه پهلوانان از جمله گرشاسب جم و سام دلاور هم بودند اگر آنها به اینجا لشکر بکشند کوه را هامون میکنند.» سلم و تور پس از شنیدن سخنان فرستاده پی بردند که پدرشان عذرخواهی آنان را نپذیرفته و فریب حیلتشان را نخورده است و فریدون به کین پدربزرگش کمر بسته است پس تصمیم گرفتند در جنگ پیش دستی کنند...... به فریدون خبر رسید که لشکر سلم و تور به هم پیوسته و از جیحون گذشته و به ایران میآیند فریدون منوچهر را آماده نبرد کرد و تمام توصیههای قبل از نبرد را به او گفت و منوچهر هم گفتههای نیا را تایید کرد و گفت روزگار را بر سر و تور تنگ خواهد کرد
📜 @shah_nameh2 | شاهنامه فردوسی
12 вер, 16:30
