اشباع؛

دلم برد و نپرسید حالی و بازنخواند نامم چه مهرها که در این شهر با غریبان هست .حافظ.

عادی ترین واکنش یک ایرانی به اتفاقات مهم: دلقک بازی

پزشکیان اومده تو تلوزیون میگه اون موقع که کاندید ریاست جمهوری شدم دنبال رئیس جمهور شدن نبودم دنبال ماش میگشتی؟

سیر این عزیزان وفاق خیلی جالبه اول که میگفتن ماشه چیه، ماشی وجود نداره همش گوشته بعد گفتن نه اگرم ماشی باشه اهمیت چندانی نخواهد داشت ما کلید زودپز تو دستمونه الان هم که میگن نه اون موقع یکی دیگه مسئولیت داشت

چه خوش گفت طفل دل‌آزرده‌ای که خونم به ناحق چرا برده‌ای؟ .سعدی.

از پیام های تبلیغاتی ایرانسل رو مخ تر پیام های هر چند وقت یه بار این بات های ناشناسه لعنتی نمیگی من امیدوار میشم بعد یک مدت مدید یه نفر اومده حالمو بپرسه؟

پس کارتِ خان کجاست؟

فعالیت گروه های کلاسی تو شب امتحان خیلی جالبه یه سری سوال میپرسن که اکثرن دخترن یه سری هم دنبال خلاصه و نمونه سوالن که اکثرن پسرن

خدایا به تو ره جویم، مرا ره بنمای که بی‌راه تو افتادن بود عین هلاک .عطار.

در آخر هر چقدر که بیشتر به آدما نزدیک میشی بیشتر میفهمی که ظاهر و باطنشون خیلی با هم فاصله داره

این میزان از ناامیدی تو افرادی که باهاشون سر و کار دارم خیلی اذیت کننده است و بیشتر بخاطر اینه که من چنین افکاری ندارم نمیگم من ناامید نمیشم ولی واقعا میزانش انقدر نیست

وقتی که با خستگی از امتحان برمیگردی خونه امتحان بعدی:

ما خود شکسته‌ایم چه باشد شکست ما؟ #سعدی

حاجی نصفه شب شد و هنوز نمونه سوال ها و ۱۰۰ صفحه جزوه مونده، کدومشو اول بخونیم؟ -بخوابیم