ای کاش؛

دلتنگ تمام شب هایی هستم که خوشحالی بر من آرزویی محال نبود

به پیان دادن نوبتی اعتقادی ندارم ولی یه علاقه ای از حرف زدن باهام نشون بده من نوکرتم هستم

آه از رفتگان بی برگشت رفتگانی که در خواب، به ما نزدیک هستند و در بیداری، از ما دور

چهل‌ روز گذشت اما اگر تا چهل سالِ دیگر هم زنده باشیم نمیتوانیم با این غم کنار بیاییم، زندگی هیچ آدم با شرافتی به قبل از دی ماه ۱۴۰۴ برنمیگردد. شاید جسم شما عزیزان در زیر خروارها خاک باشد اما یاد شما همچنان استوار است در قلب‌های ما به یادِ فرزندان و جان فدایانِ ایران عزیز🖤

چهل روز شد چهل روز از آخرین لبخند آخرین شادی آخرین خداحافظی خیلیا دیگه پیشمون نیستن چه بچه هایی که پدر مادرشونو از دست دادن چه خونواده هایی که داغ فرزند دیدن چه عشقایی که فقط خاطراتشون باقی موند و چه رفاقتایی که رفیقاشو از دست داد ما هممون عزاداریم عزادار یه ایران

چهلمِ چهل ‌هزار زندگیه

یکی اون بالا حواسش هست بهت حتی اگه همه یادشون رفته

یادت باشه کی تو حال بدت گذاشت رفت و کی تو حال بدت پیشت موند از تو ممنونم با خود خود خودتم امشب خیلی کمکم کردی مرسی

ناراحتم، چون همه فکر میکنن مشکل از منه منم جا میزنم منم خسته میشم من نمیتونم همیشه بهترین باشم

در آرزوی یک کلبه،آنقدر دور که ندانم در جهان چه میگذرد

اگر خوشبختی را تجربه نکردی ببین که در گذشته چه بر سر من آوردی که الان حال و روزت این است

گذشته ها گذشته؟ چجوری کار هاتو فراموش کنم؟ چجوری درد و غمی که از نبودت کشیدمو فراموش کنم چجوری گریه های شبمو فراموش کنم

مرسی که هستی

ولنتاین؟ ما عزادار عشق هایی هستیم که بی‌گناه پر پر شدن.

که نمیرند جمله باخطران تا تو، ای بی خطر، خطیر شوی

بیچاره مانده‌ام همه روزی به دام او و اینک فتاده‌ام به غریبی که کام اوست

به امید لبخند

این جهان پاک خواب کردار است آن شناسد که دلش بیدار است نیکی او به جایگاه بد است شادی او به جای تیمار است

کاش یسری چیزا رو اینجوری یاد نمیگرفتیم..