𝗔

(:

سپهر بد موقعی بهم زنگ زد؛ حتی نمیفهمیدم خودم چی میگم

من برم مست کنم ادم کصشعری شم میام

شما همیشه قشنگ مینویسی

قشنگ نوشته بودم پرایوت شیر زدین؟🙂‍↔️

امروز آخرین روز ترم یک بود یادمه وقتی که برای ثبت نام دانشگاه پله های ولایت رو بالا و پایین میکردم خیلی ذوق داشتم که بابا آبتین دسخوش بالاخره تو ام بزرگ شدی داری میری دانشگاه دانشجو میشی؛ دانشگاه که شروع شد… کلاس پشت کلاس خاطره ساختیم یادمه وقتی با بچه های کلاس میخواستیم یه جا بریم مجبور بودیم چهار تا میز رو بهم بچسبونیم تا بتونیم کنار هم بشینیم رفته رفته درس ها سخت تر،استادا بدتر، و اوضاع پیجیده شد. دیگه پر جمعیت نبودیم همین الاچیق روزای اول پر از دوست و رفیق بود اما امروز به عطا گفتم که بیا دوتایی بریم بشینیم راجب کل ترم صحبت کنیم که چی شد و چی گذشت دانشگاه دقیقا مثل تصورم بود سخت بود اما نا حقی نمیکنم خیلی ام هر روزش خاطره ساختم؛ با ادمای خفن اشنا شدم؛ و خوش گذروندم. بر خلاف اینکه همه میگفتن ترم اول تو هیچ اکیپی نرو همزمان تو سه چهار تا اکیپ بودم و کیفشو کردم؛ چون اکیپمون چند تا چیزش برام جذاب بود؛ اولیش صمیمیت خیلی زود بود که جوری صمیمی بودیم بهم میگفتن ابتین اسم اکیپ شما تو دانشکده پیجیده که چجوری انقدر سریع اینا با هم صمیمی شدن؟ دومیشم این بود که بچه ها چیزی تو دلشون نبود؛ دعوا میکردیم، بحث میکردیم؛ اما موقع خداحافظی جوری همو بغل میکردیم که انگار هیچ اتفاقی افتاده. ترم تموم شد؛ صدرصد تعداد محدودی رفیقای خفن رو که باهاشون اشنا شدم؛ رفاقتمو باهاشون ادامه میدم حتی تا ترمای بالاتر؛ اگه هیچکدوم از بچه های این ترمم نبینم باز خاطره ها و داستاناشون یادم میمونه بالاخره ترم اول پر رنگ ترین خاطره هاست همیشه و به خوبی ازشون یاد میکنم امروزو دوست داشتم یادگاری تو چنل داشته باشم. روز عجیب و یه جورایی دلگیری بود ولی با خوب و بدش تموم شد و رفت ترم بعدی هر جای دانشگاه رو که قدم بزنم، خاطره های این ترم یادم میاد🩶 بریم سراغ ترم بعدی🤌🏼

لعنت به بیخوابی

ایدی تلگرامم حدود پنج شیش ساله همینه باید عوضش کنم چون بعد چند سال یکی پیام میده و کیر میزنه وسط اعصابم

دیشب خیلی رندوم خواب سهرابو دیدم

برم ارایشگاه ریشامو میزنم

من کی انقدر سلبریتی شدم؟

توییتامو تو استوریاتون میبینم عشق میکنم

یه ساعت تو شهر بچرخی و قدم بزنی و توجه کنی به آدم ها متوجه میشی بیشتر مردم دارن تلاش میکنن چیزی باشن که نیستن ادای لاکچریا ادای فهمیده ها ادای با شعورا ادای مهربونا بابا خودتون باشید تو این زندگی هیچ‌خبری نیست جرات داشته باشین چه بد چه خوب خود واقعیتون باشید..

واقعا الگوی بی معرفتی اید هعییی

‏مزاحمم شو، روزت رو تعریف کن غر بزن، صدتا پیام بده... من واقعا زندگیت رو دوست دارم و همینطور نوتیف پیام هات رو.

اگه توام معتقدی که روزای پر مشغله و خستگی ناشی از تمرین و درس و کار بهتر از فشار بی‌کاری و تعطیلی های کسل کنندست،سلام.

جدیدا قطع ارتباط های من اینطوریه که میگم خب فلانی مرد خاکش کردن قرار نیست برگرده قرار نیست دوباره ببینیش قرار نیست لمسش کنی حتی حق نداری به خاطراتتون فکر کنی و یه مدت خارم گاییده میشه ولی بعدش انگار هیچ وقت اون آدم نبوده بدیش چیه؟ خب جای خالیش تو خاطرات هست زندگیم پر از خلا هایی شده که نمیدونم جای کی و چی بود !!!!