𝗔

این قول رو تو باید به ما بدی اتفاقا🩶

قول بدید بهم زنده بمونید همین🩶

بنده برادر شهید ۱۱۷۸۰ هستم. تو تنها نیستی🖤

نه آن‌قدر خسته‌ام که دست بکشم، نه آن‌قدر مطمئن که آسوده بمانم. جایی میانِ رفتن و ماندن ایستاده‌ام؛ نه لحظهٔ‌ سقوط است، و نه نقطهٔ تعادل

یه موزیک وجدانم اجازه نمیده گوش بدم بی ناموسا چجوری از خوش گذرونیتون استوری میذارید

دردها آنقدر گسترده بود که اشک‌ها نمیدانستند بر کدام نام، بر کدام شهر، بر کدام زخمِ ایران فرو بریزند.

همه وصل شدن، جز چند ده‌هزار نفری که دیگه هیچ‌وقت آنلاین نمی‌شن.

افسردگی ما قلیونیا ام سخته ها باید پاشی اب قلیونو عوض کنی تنباکو بزنی ذغال بذاری بعپ میبینی دل و دماغ انجام هیچکدومشو نداری میری میشینی یه گوشه و تو فکر و خیال غرق میشی

وسط غذا خوردن گریم میگیره، زیر دوش گریم میگیره، شبا قبل خواب گریم میگیره، سر امتحان گریم میگیره، بین حرف زدن گریم میگیره، حتی وسط روز یهو یاد این روزا میفتم و باز گریم میگیره… ما غمگین‌ترین و افسرده‌ترین نسل تاریخیم.

مگه آدم چقدر اشک داره که این همه میباریم بازم بند نمیاد ....

‘ایران واقعا کشور چهار فصله ، هر فصلش یه غمی داره...’

پسر کوچولوی ما عزیزترین منی تو بچه به تو زنگ نمیزدم به کی میزدم آخه🩶 چوجوکم🩵

مریم قربونت بره🩶

این مدت رفیقای با معرفت خیلی زیاد داشتم خیلی که زنگ زدن حالمو پرسیدن خیلیا ام شمارمو نداشتن به محض انلاین شدنم کلی معرفت گذاشتم بخوام اسم ببرم زیاد میشن اما میگم لانا و اسمای عزیزم که زنگ میزدن و حالمو میپرسیدن با عطا ام که روزانه صحبت میکردم با مریم روزانه در ارتباط بودم باعث وصلی الانمم مریمه سپهر که عزیز دلمه هر روز بهم زنگ میزد حالمو میپرسید از وقتی انلاین شدم فاطمه و کیمیا و امیر و طنین و سهیل و میها و اتنا اروین و مائده و پارمیس نیایش و محمد و و و خیلی از بچه های توییتر رفیقای قدیمی خودم و حتی چند نفر از بچه هایی که باهاشون مشکل داشتم و صحبت نمیکردیم … جویای حالم بودن اسم کسی رو از قلم انداختم شرمنده حالم جالب نیست ولی همین که حس کردم وجودم برای چند نفرم مهمه برام کافی بود به امید بهتر شدن حال هممون♥️

دله دیگه… سینای عزیز🖤🕯️

سینا حق شناس عزیزم غم تو یه نفر بدجوری منو سوزونده بدجوری…

منم🥲