امیر نوشت :)

دیروز کسی پیش کسی نام تو را برد گفتم که بمیرم دگران یاد بگیرند ای سوخته‌دل! این نظری که به تو کردم زود است که صاحب‌نظران یاد بگیرند من بین زمین و آسمان جان به تو دادم باشد که زمین و آسمان یاد بگیرند... #علی‌اکبر_لطیفیان

نه به رتبه‌ اول کارنامه‌ات؛ نه به صفحه‌ دوم شناسنامه‌ات؛ من به دکمه سوم پیراهنت حسادت می‌کنم... #ايمان_سمرقندى

#ارسالی گمان میکردم تو نسیم خنک بهار شیرازی؛ که می‌وَزی و می‌چرخی و از میانه‌ی گندمزار، شاخه های دیگر را کنار میزنی تا به من برسی. چه مشتاقانه منتظر رسیدنت بودم. که رها کنم خودم را در آغوشت؛ و دانه دانه، بر فراز گندمزار برقصم با تو، در دستان تو. تو چه کردی با من؟‌ ‌ ‌‌‌ ‌

اشک ریختم؛ اشک ریختم؛ اشک ریختم..

چرا ساقه گندم را لگد کردم؟ و در آخر من ماندم، او ماند و تنهایی...

هنوز هم تو را خواب میبینم غزل نانوشته‌ام هنوز هم همان پسر بچه‌‌ای هستم که هوای گندم‌زار چشمانت را دارد کاش پایم شکسته بود ساقه گندم را لگد نمی‌کردم....

شباهتِ من و تو هرچه بود ثابت کرد که فصلِ مشترکِ عشق و عقل تنهایی‌ست.. #فاضل_نظری

دیگه قول دادم یک مدت علیه مسئولین خدوم دیپلماسی و قالیباف لجن‌پراکنی نکنم.

وقتی بیانیه‌ای که نوشتم رو بقیه میخونن خیلی حس خوبی میده😄✌️

بسم رب شهدا و صدیقین حوالی ۹۰ روز از شهادت قائد امت اسلام توسط شقی ترین انسان‌های روی کره زمین می‌گذرد قاتلان و تجاوزگران دبستان دخترانه میناب همان کودک‌خواران جزیره بدنام اند جنتلمن‌های کراوات زده اسلام آباد همان قاتلان ۹ اسفند ۱۴۰۴ اند که دستشان به خون رهبر ما آغشته است جامعه دانشگاهی کشور، در شرایطی این بیانیه را منتشر می‌کند که افکار عمومی با حساسیت و نگرانی، تحولات اخیر را دنبال می‌کند. در چنین وضعیتی، سکوت، ابهام و روایت‌گریِ یک‌طرفه اینکه خبر سفر آقای عراقچی و قالیباف به قطر را از رسانه‌های معاند بشنویم فقط و فقط بر نگرانی و اضطراب مردم مبعوث شده می‌افزاید واقعیت روشن است: مردم مطالبه احقاق شروط رهبری را دارند. و هرگونه عدول و ذره‌ای خدشه به شروط رهبر انقلاب که یادآور تجارب خسارت بار گذشته باشد به هیچ وجه پذیرفته نیست! و کاغذ پاره نه مانند ننگ‌نامه برجام توسط رییس جمهور قمارباز و اپستین زاده آمریکا بلکه توسط مردم مبعوث شده آتش زده خواهد شد. مردم سوال دارند، حرف دارند، نگرانی دارند و پاسخ می‌خواهند. و هیچ جامعه‌ای با نادیده گرفتن مطالبه‌هایش آرام نمی‌ماند. امروز دیگر روشن شده است که جامعه فقط تماشاگر نیست که سیاسیون پشت درهای بسته توسط فرانچسکوها فریب بخورند و سرمایه و عمر یک ملت را تلف کنند. در تجمعات شبانه، وقتی شمار پلاکاردها از تعداد پرچم‌ها بیشتر می‌شود، این یک پیام واضح دارد: مردم ترک خانه و کاشانه نگردند تا اهالی جزیره اپستین مصالحه و مماشات شود. مردم برای فستیوال به خیابان نیامده‌اند؛ آمده‌اند تا بگویند دیده شوند، شنیده شوند و پاسخ بگیرند. مردان دیپلماسی غیرت و احترام به مردم را از مردان میدان یاد بگیرند، که چگونه خاک پای این مردم مبعوث شده را سرمه چشمانشان کردند. ما صریح می‌گوییم: اخبار درست و واقعی را باید از زبان مسئولان خودمان بشنویم؛ نه از «ترامپ‌نیوزها»، نه از رسانه‌های معاند، نه از مزدورانی که مأموریتشان وارونه‌نمایی واقعیت و تولید بی‌اعتمادی است. اگر مسئولان کشور در بیان حقیقت پیش‌قدم نباشند، طبیعی است که میدان خبر و تحلیل به دست دیگران بیفتد؛ و این، خسارت محض است! ما از مسئولان و تیم مذاکره‌کننده می‌خواهیم به‌جای کلی‌گویی و سکوت‌های فرساینده، شفاف، صریح و مسئولانه با مردم سخن بگویند و جریان روندها قرار دهند. آیا مردم نامحرم تر از مزدور خبرنگاران خارجی اند که منابع آگاه ایرانی پاشنه در این خبرگزاری ها را کنده اند!؟ ما همچنین تأکید می‌کنیم که شرط‌های مردم، همان ۱۰ شرط رهبر معظم انقلاب است؛ شروطی که برآمده از عقلانیت، تجربه و منافع قطعی ملت ایران است. عبور از این خطوط، به‌هیچ‌وجه قابل قبول نیست و هر توافقی فقط در صورتی معتبر است که این شروط را پاس بدارد.

آخرین باری که اینترنت وصل بود‌ همه‌ی دوستام مجرد بودن.

فکت نامحبوب: اگر جلیلی رییس جمهور میشد، جنگ نمیشد!

🤍

خودت گفتی جدایی حق ندارد بین ما باشد کجایی تا ببینی که جدایی هم شکر خورده نمی دانم کجا باید بیفتم از نفس دیگر درختی را تجسّم کن که از هر سو تبر خورده غم انگیزم، دلم چون کودکی ناشی ست در بازی که از لبخندهای تلخ استهزاء سر خورده شبیه پوشه ای در دست مردی گیج و مبهوتم به خاک افتاده ام، در راه او بر صد نفر خورده هوایم بی تو همچون حال ورزشکار دلخونی ست که در دیدار پایانی به اسرائیل بر خورده #سید_سعید_صاحب_علم

من به بند تو اَسیرم تو ز من بی خبری آفرین! معرفت این است که ز من می‌گذری #شهریار

چنان که از قفس هم دو یاکریم به هم از آن دو پنجره ما خیره می‌شدیم به هم به هم شبیه، به هم مبتلا، به هم محتاج چنان دو نیمه سیبی که هردو نیم به هم من و توایم دو پژمرده گل میان کتاب من و توایم دو دلبسته از قدیم به هم شبیه یکدیگریم و چقدر دلگیر است شبیه بودن گل‌های بی‌شمیم به هم من و تو رود شدیم و جدا شدیم از هم من و تو کوه شدیم و نمی‌رسیم به هم بیا شویم چو خاکستری رها در باد من و تو را برساند مگر نسیم به هم #فاضل_نظری

بار غم تو را به دل من سپرده‌اند وای از امانتی که به رهزن سپرده‌اند بی‌درد می‌رسد به نظر کاج بردبار جایی که بیدها به خزان تن سپرده‌اند ما صلح‌پیشه‌ایم نه اما شبیه خلق کز ترس جنگ خانه به دشمن سپرده‌اند دل نرم شد ز داغ و بر آن پتک غم زدند آهنگرا! به دست تو «آهن» سپرده‌اند تاریک نیست عاقبت پیلۀ‌ امید پروانه را به آتش روشن سپرده‌اند #فاضل_نظری