فرنگیس
Відкрити в Telegram
It's Mahbube. 🎨 https://www.instagram.com/mahbubeti?igsh=ZGhzazRta3gzaW1p https://pin.it/772bhjg6O
Показати більшеКраїна не вказанаКатегорія не вказана
242
Підписники
-124 години
-27 днів
-1630 днів
Архів дописів
242
“Insufferable woman,” Adolin growled. He glanced at Kaladin. “Stop leering at her backside, bridgeboy.”
“I’m not leering. And what do you care? You just said she was insufferable.”
“Yeah,” Adolin said, looking back toward her with a wide grin. “She all but ignored me, didn’t she?”
“I suppose.”
“Insufferable,” Adolin said, though he seemed to mean something completely different. His smile widened and he strode after her, moving with the grace of Shardplate that was so discordant with its apparent bulk.
242
“Come out anyway. Stop hiding, Kaladin. Be.”
“I warned you that I was broken, Syl.”
“No. You’ve been reforged. It can happen to men.”
242
Ranting:
to talk or complain in a loud excited and rather confused way because you feel strongly about something.
لطفا اگه از یه کلمه انگلیسی استفاده میکنم ترجمه فارسیشو نگاه نکنید. خودم معمولا نگاه میکنم اگه نشه انگلیسیش رو استفاده میکنم.
242
احساس میکنم برای رنت کردن من ساینآپ نکردین
بیاین ساینآپ کنین چون اینجوری معذبم ادامه بدم
242
و دسته بندی شخصیسازی شده داخل کانال.
الان عادیش رو داریم. آهنگ، عکس، صدا، فایل.
میخوام موضوعی بشه جدا کرد. ممنون.
242
بامداد خمار رندوم منو یاد یکی دوتا رمان ایرانی با همین پلات میندازه.
دوست ندارم اینجوری. اعصابخردی داره فقط. تا ته.
به جاش دوست دارم شخصیت اصلی تنها نباشه، ما هم پا به پا cheer کنیم، بعد همراه با شخصیت اصلی نظرمون عوض بشه و ببینیم دیگه به درد نمیخوره. نه اینکه مثل بامداد خمار و امثالهم از اول حرص بخوریم. بعد هم که شام اصل کاری بیاد.
شام= شخصیت اصلی مرد. نایس.🤔😂
البته واقعیتش در کانتکست ایران حرص خوردن داره. چون نقش ازدواج و زن متفاوته. وگرنه مشکل نمیداشتم🤔🤔
242
Strikes made with precision, a moment of oneness with the weapon. He forgot his worries, forgot his failures, forgot even his rage. Just Kaladin and a spear. As the world was meant to be.
242
Strikes made with precision, a moment of oneness with the weapon. He forgot his worries, forgot his failures, forgot even his rage. Just Kaladin and a spear. As the world was meant to be.
