𝓇

کسی نخواهد دانست که زیر هجوم افکار، چگونه هر تکه ام به گوشه ای از این اتاق افتاد و صبح بی آنکه همراهی داشته باشم، خود را با زجر جمع کردم و ادامه دادم.

‏نه طرز نگهداری رو بلد بودی،نه خداحافظی رو فقط شروع کننده‌ی خوبی بودی.

از من، منی ماند که دیگر شوقِ چیزی ندارد.

چهار و چهار و چهاز

++