MORENA

از فریب دادن خودم می‌ترسم. می‌ترسم به واقعیت آن طور نگاه کنم که خودم دلم می‌خواهد، نه آن طور که واقعا هست. _پائولو کوئلیو

«من از بیگانگان هرگز ننالم٫ که با من هرچه کرد آن آشنا کرد.» — سعدی

مرا ببوس من آخرین سکوتم پرام باز بین اونا که عاشق سقوطن دکتر خودم رفتنیه و عاشق خروجه من خودم رفتنیم دیگه نزن بم گلوله مرا ببوس با اینکه زخمای عمیقم بازه که حتی با آنتی بیوتیک هم میمونه تازه هممون میریم پس دیگه کی خونه رو بسازه من هنوز محکومم‌ واسه این شعر بی اجازه مرا ببوس که من آخرین شهر بی دفاعم یه آسمونه تاریکه ابری بی ستارم مرا ببوس برای بغض آخرین نگاهم منم یروزی میرم اما بازم موندگارم مرا ببوس حتی بین برف و بارون از سر مستی چک زدم تو روی خط قانون میدونم کندن از این سرزمین نبوده آسون یه هوای مه آلود جنگل و صدای بارون هنوزم بدهکارم به کنارت چندتا بوسه تاریک ترین لحظه ی هرشبی نزدیک روزه حتی بره ها بترسن از صدای زوره من هنوز همون التماسم واسه چندتا بوسه مرا ببوس پاره‌ تنتم لعنتی فقط یه بوسه بعد میتونی منو نشنوی من همون سکوتم با کلی شعر خط خطی یه روز بخاطر این زخما میشم بستری مرا ببوس همین الان که دیره فردا که بوسه عشقو زنده میکنه تو سوزه سرما من هنوز همونم گله رزی جلو تفنگا دنبال یه رگ سالمم تو تن واسه سرنگا مرا ببوس هرچند که طعمش نفرته بجنب یروزی تموم میشه هرچی لذته یه گیسوی بازی تو باد که پی قسمته مرا ببوس مهم نیست کی ام چی قصمه مرا ببوس این جنگو کش نده تموم تنم زخم هدیه این کشوره

معلومه كه احمق بود! رفت كه بره بازى با همون درختى كه بود همبازى تاب بازى اخه احمق! رفتى تاب بازى كه خود را بندازى ...؟