غَرِیْبْ

«ماهی رو هر وقت از آب بگیری تازه است» باید شکر خدا رو کرد ؛ واسه اینکه دیگه خیلی «چیزا/ کسا »رو نمیخوایم .

-آهی

خدا امانت خود را به آدمی بخشید که بار عشقْ برای فرشته سنگین بود - حسین منزوی | آهیّات

با کسی که همیشه مشکی میپوشه نمیتونی راجب رنگی بودن دنیا حرف بزنی .

دنیایِ درونم لباس سکوت به تن کرده ؛ کسی قادر نیست این رخت عزا را از تنش درآورد .

-آهی

گر چه تو دوری از برم، هم‌ره خویش می‌برم شب همه شب به بسترم، یادِ تو را به جای تو - حسین منزوی | آهیّات

بله...

به قول برادر :

نبود همراه که برگردم ؛ ولی من با خیالت از شب یلدا گذر کردم ...

الکی بودی ؛ آدم الکی ...

شبیه زلف بلندت سیاه تر بلند تر یلدا خودش را شبیه به گیسویت کرده .

-آهی

فکر میکنم روزها، هفته‌ها یا ماه‌ها تلاشم برای ترمیم خودم گاهی با یک اتفاق، یک حرف یا حتی یک نگاه از دستم می‌ره.

بارها تو دلم به آدم‌ها گفتم ”از تو انتظار نداشتم“.

دانم که آهِ ما را، باشد بسی اثرها لیکن چه سود وقتی کز ما اثر نباشد؟ - سلمان ساوجی | آهیّات

ما با فراق ساخته بودیم، ناگهان آتش بیار معرکه شد یادِ چشمِ تو - سجاد شهیدی | آهیّات

این گفت‌وگوهای خیالی با آدم‌هایی که اذیتم کردن داره اذیتم می‌کنه.

از تو پرسیدم برایت کیستم؟ گفتی رفیق آنچه در تعریف ما گفتی کم از تحقیر نیست - حسین زحمتکش | آهیّات

چیزی نمانده .

تا نشستیم در غمش، برخاست او آتشی در دل، نهان انداخت او سالیان در شوق دیدارش گذشت دیدمش؛ گفتم منم؛ نشناخت او - آرمان صفاریان | آهیّات