Devil's laugh(caprice no.13)

همان قطعه ضبطی متفاوت پیانیست: همسر اشنیتکه، Irina Schnittke... https://t.me/Devils_Mewsic/11132?single

چیزی شبیه به رقصیدن بر سر مزار

فرم والس برای یک اثر سوگوارانه‌طور

ضبطی دیگر از همین قطعه https://t.me/Devils_Mewsic/5019?single

اشنیتکه این قطعه رو برای مرگ مادرش نوشته بود

و اینو الان فهمیدم

مادر اشنیتکه ۱۷ سپتامبر ۱۹۷۲ مرد

امروز ۱۷ سپتامبره

هولی شت

In memory of my mother Maria Vogel... https://t.me/Devils_Mewsic/11120?single

جدی اشنیتکه شبیه پوتین نیست ؟

اشنیتکه ۵۴ ساله وقتی مالر ۱۶ ساله : https://t.me/Devils_Mewsic/5017?single

سیرتکامل قطعات و آهنگسازی اشنیتکه واقعا جالبه

و خب واضحه که این ضبط از نسخه راسکاتوفه و نه کورندورف یا رزدژستونسکی، موومان چهارم رو اشنیتکه ننوشته...

یعنی ما تا داستان قطعه‌ای رو ندونیم تقریبا غیرممکنه که تا آخرش بهش گوش بدیم، حتما باید یه دراما و ترومایی تو خودش داشته باشه که بگیم آها آره اینو میشه شنید.

نیازه که بگم اشنیتکه اواخر عمرش یکی از سکته‌های مغزیش باعث شد بخش‌هایی از سمت راست بدنش لمس و فلج بشن (بخصوص دست راستش) و دیگه نمیتونست با دست راست آهنگسازی کنه و بنویسه و با اینکه چپ دست نبود سمفونی نهمش رو با دست چپ و لرزش شدید نوشت ؟ نتیجه‌ ؟ اینکه دست‌‌خطش اکثر جاها تقریبا غیرقابل خوندنه

گوش دادن بهش باعث میشه به این فکر کنم که انسان چقدر قدرت محدودی داره و هیچ‌وقت توان درک کامل نامحدودها (برای مثال موسیقی) رو نمیتونه داشته باشه...