درباره‌ اَلی

به رسم همیشه

خب سوتیم دادم

اجرا تاخیر خورد

احسانو گذاشتمون تو آمپاس

داداشمون دستفروس کتاب از آب در اومد

دود سیگارشم خفمون کرد... [حضرت سینما این پیروانت چرا از عقل به‌بهره‌اند علاوه بر آن شعور هم سوء تفاهمی است برایشان.]

مناظر بکر حوالی نوفل‌لوشاتو اینجا یکی از اون ادایی‌های جهان سینما و هنر نشسته و به تحقیر دیگر اهالی سینما و اصرار به اینکه همگی آنها احمق، بُنجُل و نابازیگر و ناکارگردان و نانویسنده‌اند می‌پردازد. طوری هم بلند و رسا حرف می‌زند انگار جماعتی دوزانو نشسته‌اند خزعبلاتش را از بر کنند. [حضرت سینما ظهور کرد]

گمنامی، صفت ممتاز و عمومیِ حیاتِ مردمانِ زحمتکش در ایران است. از نامه‌های نیما به تقی اَرانی [دغدغمان شده کسی شویم وبمانیم؛ فارغ از آن که بسیار کسانند و بودند که یاد‌ها ازشان فارغ‌اند.]

[خویشتن، همانکه خوشبختی نهفته در او و بدبختی فراموشیَش است] هنر نزد ایرانیان است و بس؟!

رویا: این اتاق جای امنیه جهان ،هر مشکلی بین ما باشه اگه اینجا حل‌نشه هیچ جای دیگه حل نمیشه. کاغذ بی‌خط ناصر تقوایی

داشتم می‌رقصیدم. سارا یهو گفت: همینطوری که هستی خوبی، همینطوری بمون و یک قاشق از بستنی شکلاتیش گذاشت دهنش. من ایستادم سر جام و نمیدونستم چی بگم:)