غُر و غیره.

استفاده از افعال مفرد به تنهایی می‌تونه یه دلیل خوب و منطقی برای کنسل شدن افراد باشه.

امیدوارم اگه غمگین شدی پناهی داشته باشی؛ امیدوارم پناهت من باشم.

:))

عاشق آدم‌های باسوادم؛ سواد آکادمیک، سواد بازاری، سواد معاشرت، سواد عمومی، سواد رابطه، کلا هر سوادی. زنده‌باد آدم‌های نِرد، زنده‌باد سواد و دانش.

احساس مالکیت توو رابطه تا همونجایی خوبه که خلاصه بشه توو جمله‌ی "تو مال منی عزیزم." بیشتر از اون می‌شه کنترل‌گری، می‌شه "بهت اجازه نمی‌دم فلان‌کار رو انجام بدی." می‌شه "خوش ندارم بری فلان‌جا." گولِ ظاهر قشنگش رو نخورید.

درونگرام ولی اگه آدم امن، باحوصله و فهیمی پیدا کنم برونگرا خواهم شد.

همه‌ روزای زندگی رو فراموش میکنیم؛ به غیر از همون روزی که هیچوقت چیزی از اون به کسی نگفتیم.

عزیزدلم باور کن اون پسر انقدری ارزشمند نیست که بخوای بخاطرش رابطه‌ت با دوست‌ها و همجنس‌هات خراب کنی.

جدیدنا غذا می‌خورم به عشقِ چاییِ بعدش.

لحن صحبت کردن افراد واسم خیلی مهمه؛ آدما با یه لحن درست می‌تونن قانعم کنن از پنجره بپرم پایین مثلا، یا لحن بدشون باعث می‌شه باهاشون قطع رابطه کنم حتی.

سختی‌ها به زندگیت داستان می‌بخشن.

کنترلم به قدری دست هورمونامه که با هر تغییر خلق ساده‌ای باید تاریخ رو چک کنم.

آرایش نمی‌کنم چون هر لحظه ممکنه بزنم زیر گریه.

اینم از نفرت‌پراکنی امروز.💅🏻

امیدوارم بتونم یه روز مردهای کنترل‌گر رو آتیش بزنم، و مردهایی که زن‌ها رو صرفاً مسئول خدمات‌رسانی می‌دونن رو روی همون آتیش کباب کنم.

حالا که به قبل نگاه می‌کنم، می‌بینم از کارهای نکرده‌ی زندگیم پشیمونم.