اتاق شماره ۶

اتاق شماره 6: کوتاه، جذاب، تحسین برانگیز از جمله کتابایی که وقتی تموم میشه این حسُ بهت نمیده که زمانی که صرفش کردی رو حروم کردی. 《اتاق شماره 6》در واقع اتاقی از یک بیمارستان هست که 5 بیمار روانی درش بستری هستن. به نوعی آسایشگاه اون بیمارستان محسوب میشه که معمولا هم هیچ کس از پرسنل بیمارستان به اون اتاق سر نمیزنه و به نحوی همه رهاش کردن تا اینکه توی بیمارستان (بین دکترها، پرستارها و بیماران) می پیچه که اخیرا "دکتر آندری یفیمیچ راگین" به اتاق شماره 6 رفت و آمد داره. دکتر یفیمیچ میانساله، علاقمند به مطالعه و اهل تفکره. درونگراست و معمولا خیلی علاقه ای به ارتباط صمیمی یا هم کلامی با آدمها نداره. برای همین همه کنجکاون که چرا تازگیا انقدر به این اتاق رفت و آمد میکنه. دلیل رفت و آمد دکتر یفیمیچ به این اتاق، هم صحبتی با دوست تازه ش " ایوان دیمیتری‌یچ گروموف " یکی از بیماران این اتاقه. مرد جوان روشنفکر (حدودا 30 ساله ای) که به ظاهر بیماره اما حرفاش برای دکتر آندری از هر کتاب جامعه شناسی ای عمیق تره و به هیچ قیمتی حاضر نیست هم صحبتی باهاش رو از دست بده. در نهایت این دوستی و هم نشینی آینده ی آندری رو دگرگون میکنه.