Sueño

نشستی نگاه کنی ارژانتین حذف بشه🤣 عزیزم کیر شدی بهتره بخوابی🙂

گرما نیست که ، نسخه آزمایش جهنمه.

ای کاش اندازه جنوب لبنان; روی جنوب ایران تعصب داشتید ..

فقط یه دکل انگلیس مونده امیدوارم این یکی نا امیدتون نکنه

لاروخاااااااااا🇪🇸

نمیدونم عزیزم، بغلم کن و نذار اشکام بریزه.

فور کنید؛ طبق وایبتون کاملش کنم. ‌ ‌صاحبِ این چنل اونیه که . . .

جوین باشید.

فور نزنید دیگه.

برگزاری امتحانات نهایی ثابت میکنه حکومت دنبال فاجعه میناب ² و سپر انسانی ساختن جدیده❤️

فرض کن خودت ۶ ماهه غایب باشی بچه های مردم رو بفرستی زیر بمب امتحان بدن از خاصیت های مجقوا بیشتر براتون بگم ؟

تابستونا شبیه اختاپوس میشم؛ منزوی، بی‌حوصله و بداخلاق.

چشم‌های تو مثل تنهایی خدا زیباست.

تابستونم رو دارم شبیه یه مرد ۵۵ ساله‌ای که زنش مرده و از زندگی سیره میگذرونم.

‏آدم های مو فرفری واقعا خیره کننده ان، یعنی چی که موهات فر در میاد؟ یعنی چی که انقدر جالب و زیبایی؟

فشار روانی ک حرف زدن با یسری از ادما بهم میاره هیچ چیز نمیاره

عشق اگر در فراق زنده بماند عشق است در وصال که همه ادعا دارند..!

شش ماه پیش، در چنین شبی، تهران در تاریکی فرو رفت. سراسر ایران در تاریکی فرو رفت. اما حتی آن تاریکی نیز نتوانست میلیون‌ها ایرانی را در خانه‌هایشان نگه دارد. ۱۸ و ۱۹ دی‌ماه تنها دو شب برای اعتراض نبود. شب‌هایی بودند که سکوت ایران شکست. میلیون‌ها نفر به خیابان‌ها آمدند، میدان‌ها را پر کردند و بر بام‌ خانه‌هایشان ایستادند، اما رژیم با گلوله به آنان پاسخ داد. در آن چهل‌وهشت ساعت، ده‌ها هزار تن از هم‌میهنانم جان خود را از دست دادند. از آن روز تا این لحظه نیز ده‌ها هزار نفر دیگر بازداشت، شکنجه یا به مرگ محکوم شده‌اند. آنان مصمم و با شهامت به خیابان آمدند. من هر روز به آنان می‌اندیشم. در آن دو شب، هم‌میهنانی را از دست دادم که هرگز فرصت دیدارشان را نخواهم یافت. برای من عدد ۴۰ هزار هرگز یک آمار نیست. هر بار که آن را می‌شنوم پسری را می‌بینم که دیگر هرگز به آغوش مادرش بازنگشت. دختری را می‌بینم که همیشه جای او بر سر سفره خانواده‌اش خالی خواهد ماند. هر یک از آنان را چون فرزند، برادر یا خواهر خود می‌دانم و سنگینی بار نام تک‌تک آنان را بر دوش خود احساس می‌کنم. اما هر هفته که با خانواده‌های جان‌باختگان دیدار می‌کنم، اراده ملتم برای ادامه این راه استوارتر می‌شود. فرزندان آنان بیهوده جان ندادند. آنان برای آزادی جان دادند، و با سربلندی جان دادند. تاریخ فداکاری این زنان و مردان را از یاد نخواهد برد، و من نیز نخواهم گذاشت نام و راه آنان فراموش شود. همان‌گونه که مقاومت‌گران اروپای اشغال‌شده در برابر استبداد ایستادند و همانگونه که انقلابیون آمریکا برای آزادی جنگیدند، فرزندان ایران نیز ایستادگی کردند. اما شجاعت آنان، ویژگی دیگری داشت. آنان نه ارتشی داشتند، نه پشتیبانی هوایی، و نه هیچ پشتوانه‌ای جز باور به آرمانی که برای آن برخاسته بودند. با این‌همه، ایستادند. ملتی یکپارچه تصمیم گرفت در کنار یکدیگر در برابر گلوله‌ها بایستد، نه آنکه حتی یک روز دیگر در ترس زندگی کند. مردان و زنان ۱۸ و ۱۹ دی‌ماه در تاریخ ایران به‌عنوان نسلی جاودانه خواهند ماند که مرگِ آزاد و سرافراز را بر زندگیِ در زنجیر و زانوزده ترجیح داد. من تنها این را به جامعه جهانی می‌گویم: اجازه ندهید آنچه در اتاقهای مذاکره در ژنو یا اسلام‌آباد رقم می‌خورد، حقیقت آنچه را در خیابان‌های تهران، مشهد و کرمانشاه رخ داد، به فراموشی بسپارد. آنان برای آزادی جان دادند و با آزادی ایران، تنگه هرمز گشوده خواهد شد، تهدید هسته‌ای پایان خواهد یافت و ما به صلح واقعی دست خواهیم یافت. به هم‌میهنانم گفته‌ام آنچه شما در ۱۸ و ۱۹ دی‌ماه آغاز کردید، مسیری بازگشت‌ناپذیر است. ما با هم جایگاه شایسته کشورمان در جهان را بازپس خواهیم گرفت، عزت ملی خود را احیا خواهیم کرد و یاد قهرمانان‌مان را با ساختن ایرانی آزاد زنده نگه خواهیم داشت. اکنون زمان آن است که درنگ کنیم، دوباره نیرو بگیریم، و بار دیگر خود را وقف پیروزی کنیم. ما یاد جان‌باختگان را با به پایان رساندن راهی که آغاز کردند گرامی می‌داریم. ایران آزاد دیگر یک امید نیست. یک قطعیت است. و جهان باید بداند که هم‌میهنان دلیر من تنها برای آزادی خود نمی‌جنگند، آنان برای صلح و ثبات جهان نیز مبارزه می‌کنند. @OfficialRezaPahlavi