Echo of my shadow

و خوشحال باشید

و امید وارم سایه همشون بالای سرتون باسه

و شما وقتی این عمق رو درک میکنید که یکی برای همیشه بره

چرا وقتی زنده بود بیشتر باهاش حرف نزدم چرا بیشتر مریض بود کمکش نکردم

و غصه میخوری که چرا وقتی فلانی زنده بود جبران نکردم

یکم بیشتر تلاش کنم یکم بیشتر خانوادمو خوشحال کنم چون میدونم زمان روزی تموم میشه و تو میمیونی و کلی حسرت

:(((

بمیرم

و کل امروز اورثینگ اینو داشتم که یکم بیشت تر تر تر مادربزرگ پدربزرگم کنارم باشن

ترس از دست دادن دوست و خانوادمو دارم

و من تحمل آدما رو ندارم و گاهی اضطراب اجتماعی میگیرم میگیرم همیشه و هر ساعت و هر روز و هر دقیقه و هر ثانیه

:((اخی

بله من میتونم تا آخر عمر کنار مادربزرگم زندگی کنم اگه اون از کنارم نره

شما می‌تونید تصور کنید که همچین مدت طولانی‌ای با یکی زندگی کنید؟

الان مثلا مامان بزرگ بابا بزرگم چطوری چهل ساله دارن باهم زندگی می‌کنن بدون اینکه از هم متنفر شن و فرار کنن.

ببینید مثلا کانسپت اینکه با دوستات یا کسی که دوستش داری زندگی کنی خیلی قشنگه ولی فکر نکنم آدمی باشم که بتونم واسه مدت طولانی از پسش بر بیام.

وای آدما جدی چطوری تا آخر عمرشون با یکی زندگی می‌کنن و تحملش می‌کنن. چطوری چطوری.

من وقتی یکی بجای اینکه بذاره یه گوشه کپک بزنم و به حال خودم بمیرم بهم میگه فلان کارو بکن

نمی‌دونم چطور بگم ولی من همونقدر که از تنها بودن متنفرم و دلم می‌خواد همیشه پیش آدما باشم از اینکه همیشه یکی پیشم باشه متنفرم. از اینکه با یکی مدت طولانی‌ای زندگی کنم می‌ترسم. حضور آدما در اوقاتی که نیاز دارم برای خودم باشم خیلی اذیتم می‌کنه.