Cabin 13

Someone told me I look happier and healthier these days and I couldn’t help but think of the person who’s behind this transformation

دلم زندگی کردن باهات رو میخواد، تماشا کردنت وقتی mundane ترین کارهات رو انجام میدی و حواست به‌ آهنگی نیست که ازش متنفری ولی هنوزم زیر لب میخونیش دلم تمام لحظه‌های زندگی رو باهات میخواد با تمام پنج‌ تا حسم واقعی و قابل لمس شدن نه اون چیزی از این صفحه‌های روشن بهمون رسیده و هربار با قطع شدن برق خاموش میشه دلم زندگی‌ای رو میخواد که با نفس‌هات ادامه پیدا میکنه و روی صورت من فرود میاد نه فقط شنیدن آواهای خیلی دور رو که باید چندین ثانیه بچرخه

یک روز تمام چشمم رو میدوزم به مانیتور و لحظه‌ای خسته نمیشم و کافیه فقط یک ساعت برم آموزشگاه

واقعا بنده کلانشهر هستم

حرفی که همیشه میزنم در حالی که همه از شلوغی و جنب و جوش تهران مینالن:

میگم از شغلم متنفرم و بابت نامه شاگردم بغض میکنم و چشمام پر میشن

اینستام پر از آموزش غذاهایی شده که خیلی خوشمزه به نظر میان و من برای درست کردنشون زیادی تنبلم

اومده میگه غصه بیخود نخور بهت نمیاد استتیکتو از دست میدی

موقع خواب به حرف‌هایی فکر میکنم که مدت‌هاست تو من گیر افتادن و به موقعش توانایی بیانشون رو از کف داده بودم، اما دلم میخواست میتونستم یک بار تمامشون رو در برابر تکه‌های گذشته‌ام بیان کنم تا برای همیشه ازشون خالی و خلاص شم. به نظرم میاد که همه چیز بعدش خیلی سبکه.

من تمام زندگیم فکر میکردم اگر یک مقدار هیجان خاصی رو (که معمولا هم destructive بود) تو زندگیم نداشته باشم همه چی بی‌معنیه. الان میبینم چقدر وقتی همه چی آروم و سر جاشه منم آرومم و دوستش دارم.

امروز جهت بازگردوندن سلامت روانم لازم بود.

نیکس وقتی در جواب دوست دارمش به جای "منم دوست دارم" فقط میگم "منم":

واقعا انقدر پیشش احساس دوست داشته شدن میکنم که یادم میره چیزهای آزاردهنده دیگه‌ وجود دارن