راٰن

نشسته‌ام روبه‌روی این در، و اولین چیزی که می‌فهمم این است که هیچ جمله‌ای که تا حالا ساخته‌ام به کارم نمی‌آید. هر چه بگویم، انگار قبلاً کسی گفته، هر تشبیهی که به ذهنم برسد، انگار از یک نفر دیگر دزدیده‌ام. حتی همین جمله‌ای که الان دارم می‌سازم، حس می‌کنم یک‌جایی توی تاریخ، یک نفرِ دیگر، با همین بی‌چارگی، همین را نوشته و پاره کرده. پس فقط می‌نشینم. زبانم را که باز می‌کنم عقب می‌کشم، چون می‌بینم هر واژه، به‌محضِ رسیدن به تو، اندازه‌اش را از دست می‌دهد و پیش پایت می‌افتد، مثل لباسی که برای تنی بزرگ‌تر دوخته نشده. و همین سکوتِ ناچار، بی‌آن‌که کلمه‌ای بسازم، از هر مدحی که بلدم صادق‌تر است. یا علی! تو را با اضافه کردن صفت نمی‌شود بزرگ کرد؛ صفت‌ها کوچک‌اند، تو را کم می‌کنند نه زیاد. هر که خواسته توصیفت کند، در واقع اندازه‌ی خودش را نشان داده، نه اندازه‌ی تو را. من نمی‌خواهم زیبا حرف بزنم. می‌خواهم فقط بگویم که این‌جا نشسته‌ام، و هر بار خواسته‌ام دهان باز کنم، دهانم قبل از کلمه بسته شده، مثل کسی که جلوی دریا رفته تا آب را توصیف کند و برگشته بی‌آن‌که حتی یک قطره از آن را در مشتش نگه داشته باشد. - نجف اشرف؛ صفر ۱۴۴۸

/ من خود چه کسم که وصل جویم؟ از لطف توام همی‌کشانی.../

واقعا باید این دیوان رو با خودم می‌آوردم نجف...

همه گفته‌اند و نگفته شد، ز کتابِ فضل تو یک الف فصحای دهر به عجز خود، ز ادایِ وصف تو معترف بُلغای عصر به نطقِ خود، شده‌اند لالِ تو یا علی - فؤاد کرمانی ' در مدح حضرت علی‌بن‌ابی‌طالب علیه صلوات الله

اللَّهُمَّ إِلَيْكَ اعْتَمَدْتُ وَإِلَيْكَ قَصَدْتُ وَبِفَضْلِكَ رَجَوْتُ وَقَبْرَ إِمامِيَ الَّذِي أَوْجَبْتَ عَلَيَّ طاعَتَهُ زُرْتُ وَبِهِ إِلَيْكَ تَوَسَّلْتُ، فَبِحَقِّهِمُ الَّذِي أَوْجَبْتَ عَلَى نَفْسِكَ اغْفِرْ لِي وَلِوالِدَيَّ وَلِلْمُؤْمِنِينَ يا كَرِيمُ.✨🪄

سنگر غير قابل نفوذ!

​السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا خَلِيفَةَ اللَّهِ وَابْنَ خُلَفَائِهِ وَأَبَا خَلِيفَتِهِ...

- زیارت مخصوص امام حسن عسکری 'علیه‌السلام'

یکی دیدارِ او، صد جان بی‌اَرزَد ...

شبِ فراقِ تو بهرِ تسلی‌ام، گردون چراغِ ماه به‌دست از پیِ سحر می‌گشت

- اختری یزدی

هر جراحت که دلم داشت به مرهم بِه شد داغ دوری‌ست که جز وصل تو درمانش نیست

- نظیری‌نیشابوری

تولدت مبارک کاملیای زیبای من!✨🌻

وقتی تمام اخلاق بر منفعت فردی بنا شود، آدمی که به قدرت مطلق رسید، هیچ دلیلی ندارد به ضعیف‌تر از خود زور نگوید!

​- هدف زندگی ' استاد شهید مرتضی مطهری

در باب تناسب بوکمارک و محتوای کتاب!

هنر دائماً نتیجه «اجبار» است. تصور اینکه هنر هر چه آزادتر است بالاتر می‌رود، مثل این است که تصور کنیم آنچه مانع بالا رفتن بادبادک می‌شود نخ آن است. کبوتر تصور می‌کند اگر این هوائی که مزاحم بال‌هایش است وجود نداشت بهتر می‌توانست بپرد، بی‌خبر از اینکه مقاومت این هوا برای او ضروری است تا بتواند به هنگام پریدن بال‌هایش را بر آن تکیه دهد... هنر بر اثر اجبار و فشار به وجود می‌آید، با مبارزه زندگی می‌کند و از فرط آزادی می‌میرد. - بهانه‌ها و بهانه‌های تازه ' آندره‌ ژید