stella⚝۫ ּ ࣪˖⋆

امروز با یه اصطلاح جدید آشنا شدم؛ دیدگاه گورخری. دیدگاه گورخری یادمون می‌اندازه که آدما شبیه راه‌راه‌های یه گورخرن؛ نه کاملا سفیدن و نه کاملاً سیاه. این دیدگاه می‌گه نباید آدما رو سیاه و سفید مطلق ببینیم. هیچ‌کس فقط از خوبی تشکیل نشده و هیچ‌کس هم سراسر بدی نیست. هر آدمی یه ترکیبیه از ویژگی‌های دوست‌داشتنی و آزاردهنده، نقطه‌قوت‌ها و ضعف‌ها، مهربونی‌ها و اشتباه‌ها. مشکل از اون‌جایی شروع می‌شه که آدما رو مطلق قضاوت می‌کنیم؛ با یه رفتار خوب، یکی رو بی‌نقص فرض می‌کنیم و با یه اشتباه، همه‌ی خوبی‌هاش رو زیر سؤال می‌بریم. اگه دیدگاه گورخری رو بپذیریم، هم کمتر از آدما بت می‌سازیم، هم وقتی اشتباهی ازشون می‌بینیم، کمتر ناامید می‌شیم. چون یادمون می‌مونه که انسان بودن یعنی روشنایی و تاریکی، هر دو، کنار هم.

امیدوارم کتاب‌های خوبی بخوانی و کسی را ببوسی که باور داره تو فوق‌العاده‌ای.

زنده نیستم روحمه

عزیزم هر موقع خواستی من رو آزار بدی یادت باشه اونی که تصمیم داری اذیتش کنی توی ظِلِ گرمای تابستون، لیتر لیتر چای لب‌سوز میخوره پس در تصمیم خود تجدید نظر بفرمایید، با تشکر.

یا خود خدا

هرآنچه در خیال بگنجد، واقعی است.

مغزم اجازه‌ی خاموشی به چشمای خستم رو نمیده رابطه‌ی این دو تا یه چیز شبیه به رابطه‌ی کارد و پنیره.

وکنا کجایی منتظرم

هر وقت که سعی کنی برای دیگران بهتر بنظر برسی، اونجاست که واقعاً شکست میخوری.