POV

من آدمیم که بیش از اندازه کنار بقیه میمونم؛ اما وقتی که برم دیگه برنمیگردم.

‏خدایا مارو از شر کسایی که خودشون مقصرن ولی بلدن مارو مقصر نشون بدن، حفظ کن.

تلخ ترین خاطره؟ آخرین بغلی که نمیدونی آخرین باره.

ادم اخلاقش عن باشه برینه به همه، ولی دورو نباشه!!

می‌خوام تورو بلد بشم، قشنگ‌ترین حرفیه که یه عاشق می‌تونه به معشوقش بزنه.

‏یه پروانه تو قلبم مونده که هنوز فکر میکنه تو قراره آدم شی.

شد،شد نشد راستش دیگه حوصله ندارم بشه، جهان یادگاریست و ما رفتنی.

کاش زانوی غم بودی هرشب بغلت میکردم.

‏در نهایت آدما فقط بلدن گند بزنن به تمومِ تصوراتی که ازشون ساختی .

من خوبم، همیشه خوبم با قلب درد خوبم با اشک خوبم با سردرد خوبم با دلتنگی خوبم با بغض خوبم اصلا خیلی خیلی خوبم.

باید قلب درد بگیره، تا عقل یاد بگیره.

بعدا؟ بعدا دیگه با نوتیفت لبخند نمیزنم.

حتی فرشته روی سرت گریه می‌کند پروانه نیز دور و برت گریه ‌میکند پیش از اذان ظهر که افطار می‌کنی تا صبح ، وعده‌ی سحرت گریه می‌کند باید چگونه شرح شود دست کوچکت وقتی که منبع خبرت گریه می‌کند تنها نشسته است به پایت بلند شو دارد عروسک پکرت گریه می‌کند فریاد کوه را کسی اصلا ندیده بود حالا برای تو پدرت گریه میکند. -حسین ازاد.

ببخشید که یهو ناپدید می‌شم، زندگی یهو معناش رو از دست میده.

دیدی منو چقد یادت راحت رفت؟؟ انگار بودم فقط واست تفریح..؛)

بحث اعتماد نیست، جا برای زخمِ جدید ندارم.

جوری از هیچکس نوتیف ندارم انگار کلا هیچ دوست و رفیقی ندارم..؛)

POV:

‏من تا وقتی احساس نکرده بودم که کسی رو دوست دارم، فکر میکردم آدم حسودی نیستم.

‌ ‌ چقدر زیباست کسی را دوست بداریم نه برای نیاز نه از روی اجبار و نه از روی تنهایی، فقط برای اینکه ارزشش را دارد .