آرمان شهر

حرف و سخن در بات زیر

Nice family

چون من نمیدانم از من خوشت نمی آید یا از کلماتم.

در شهری که مجرمان مجبور به جویدن جنازه ها هستند، جرم و جنایت سر به جبر و جربزه ی جنگ رو به جزر میرسد

Now you're in my bed In the dark chamber of my head I flip you over until you bend This winding road

lemon Dudes

میترسم من از خودم چون آینه ها منو دستمال میکشن مردم مثل من لبخند میزنن فریب میخورن و عذاب میکشن کلاغ ها میکشن رنگ سیاهی آسمون قیر شد خورشید کجایی مردم میرن کج ، رو به تباهی پدر چرا نیست ، مادر کجایی

شرمنده بابت پیام بی موقع