قصر آبی

از بیداری فرار می‌کنی به خواب می بینی جای دستبند بر بیداریت درد می‌کند جای لب‌های خالی بر پیشانیت جایت در زندگی درد می‌کند، زخم است… زخم را باید خاراند پوستش را کند پوست را باید کند انداخت روی مبل که خانه زیبا شود “ گروس عبدالملکیان”

غر زدنت هم نازه

پایینیه جدیده .

چه هوای دل انگیزیه

و گيسوان بيهوده اش نوميدوار از نفوذ نفس های عشق می لرزد… فروغ فرخزاد