تانگوی شیطان

یه جایی نیچه میگه این تقدیر ماست که از لحاظ فکری گوشه نشین باشیم و گاه و بی گاه با کسی گفتگو کنیم که از لحاظ فکری شبیه خودمان است. چند مدته فقط دارم با سایه خودم حرف میزنم، خودمم نمی‌دونم کدوم یکی از اینا درست میگه و بهم تسکین میده، هرکدوم گاهی حرف هایی میزنن که مجبور میشم بهشون گوش بدم، در بین اینا کم کم دارم میترسم خوده واقعی ‌ام رو گم کنم آخرش هم نفهمم داشتم به حرف هایی کدوم یکی از خودم رو گوش میدادم و به اینجا رسیدم.