Hᴇᴀʀᴛ 𝑏𝑒𝑎𝑡

آدم از کجا بدونه اونی که الان باهاش می‌خنده، قراره فردا دلیل غصه‌هاش شه؟!

آره خب من همون دختر کوچولوییم که از تاریکی و ارتفاع میترسید ولی الان می‌ره لبه پشت بام و شهر و مردمی که تو تاریکی فرو رفتن رو تماشا می‌کنه و گاهی اشک می‌ریزه. بعضی وقتا هم با خودش میگه : اگه از این ارتفاع بیوفتم چی میشه؟ زنده میمونم؟ میمیرم؟ کسی ناراحت میشه؟ مامانم می‌تونه بدون گیر دادن به من زندگی کنه؟ بابام می‌تونه بدون قهر های من و ناز کشیدن من زندگی کنه؟ خواهرم بدون من می‌تونه از پس سختی های زندگی بر بیاد؟ و...........؟

درسته زخمم رو پذیرفتم اما با هر اتفاقی برمیگردم واسش سوگواری میکنم و میگم: اگه اون زخم کهنه نبود اینجوری نمیشد (:

از کودکی بازارِ نازم رونق داشت اول ، خریدار نازهایم پدر بود

مامان!

‏انگار وقتی کسی دوستت داره به زندگی امیدوار تری✨

‏بعدا؟! ‏بعدا خانومی خاطرخواه داره.

من فقط ظاهرا قوی ام، واگرنه اگه بغلم کنی گریه ام میگیره‌. بهم بگی خوبی؟ گریه ام میگیره. چاییم یخ میکنه گریه ام میگیره. آهنگ گوش میدم گریه ام میگیره. انگار حجم قوی بودنم دیگه تموم شده.

Mom :)

مامان هیچکس قشنگتر از من دوست نداره من ناراحتت میکنم، عصبیت میکنم، ولی یه تار موتو به دنیا نمیدم.♥️

اگه پارتنرم اینجوری نباشه چی ؟🤧🧃

قوی باشم ؟ من تو اوج افسردگیم با خانوادم رفتم مسافرت ، خندیدم و تظاهر کردم خوشحالم.

استانِ من ، کویرِ ایران زمین ، یزدِ من 🙂❤️

‏بابای من وقتی بهش زنگ میزنم، بوق دوم نخورده جواب میده بعد تو فکر کردی با جواب ندادن مهم میشی؟

زندگیمون شده مثل مجانبای ریاضی هرچی میریم نمیرسیم

دیدی وقتی خیلی گریه می کنی یهو حس می کنی اشکات تموم شدن؟ ساکت میشی، با چشمای پف کرده و صورتی که هنوز اشکات روشه خیره میشی رو به روت، هیچ فکری تو سرت نیست احساس می کنی انرژی اینکه از اون وضعیت در بیای رو نداری نه خوشحالی و نه ناراحت انگار احساساتت ته کشیده باشه ! خواستم بگم حسی که این روزا دارم دقیقا همینه...

هی میخوام فراموشش کنم ولی پلی لیستم نمیزاره.