Hᴇᴀʀᴛ 𝑏𝑒𝑎𝑡
Відкрити в Telegram
𝗧𝗛𝗘𝗬 𝗖𝗔𝗟𝗟 𝗧𝗜𝗥𝗘𝗗 ᴛɪʀᴇᴅ ᴘᴇᴏᴘʟᴇ sᴇʟғɪsʜ..! به ما خسته ها همیشه تهمت مغرور بودن میزنن...! Talk to owner: https://t.me/HarfgoBot?start=T0y2cfib
Показати більшеКраїна не вказанаКатегорія не вказана
1 477
Підписники
-224 години
+617 днів
+15830 днів
Архів дописів
1 480
آدمهایی که ورژن مهربونم رو دیدن، هیچوقت فکر نمیکنن چقدر میتونم سگ باشم و اونها که ورژن سگم رو دیدن هیچوقت نمیتونن تصور کنن چقدر مهربونم.
21 вер, 14:26
1 480
و شاید بزرگترین پیروزی همین باشد:آنقدر تنها بمانی، آنقدر سقوط کنی و آنقدر دوباره برخیزی، تا روزی به جایی برسی که دیگر برای اثبات ارزش خود، به هیچکس احتیاج نداشته باشی.آن روز، موفقیت دیگر برایت تشویق دیگران نیست؛
سکوتیست در درونت که میگوید:
«دیدی؟ با تمام این تنهایی، باز هم توانستم.»
20 вер, 10:23
1 480
ای کاش این دلتنگی، با تمامِ سنگینیاش، به پایان برسد؛ پیش از آنکه جان از تن بگریزد.
19 вер, 11:34
1 480
دلش میخواست همهچیز را پاک فراموش کند ، فراموش کند و بعد بیدار شود و همهچیز را یکسره از نو شروع کند..!
-داستایفسکی
18 вер, 05:59
1 480
دلش میخواست همهچیز را پاک فراموش کند ، فراموش کند و بعد بیدار شود و همهچیز را یکسره از نو شروع کند..!
-داستایفسکی
18 вер, 05:59
18 вер, ~05:59
1 480
عهد کردم که دگر باده به ساغر نکنم
لب خود به جز با لب یار به می تر نکنم
دل یکی سوز یکی یار یکی عشق یکی
17 вер, 09:48
1 480
فکر کنم گریه کردن در واقع
همون خونیه که از روحمون جاری میشه
و خب چون متعلق به روحه رنگ نداره...
17 вер, 05:06
1 480
گُفته بودم
بی تو میمیرَد دِلَم اما نمُرد..
زنده ماند آری؛وَلی دیگر بَرایَم دل نشد.
16 вер, 10:07
1 480
شهر غارت رفته از چنگیز میترسد مگر
شاخه بی برگ از پاییز میترسد مگر
بر طناب مرگ میرقصیم هنگام مرگ
سر به کف از قاضی و دادگاه میترسد مگر
ما قیامت را همین جا دیده ایم در زمین
روح ما از رستاخیز میترسد مگر
نسخه دنیا ما بر اه و غم پیچیده است
جان زه تن بگذشته از تجویز میترسد مگر
زهر را چون باده مینوشم بیاور جام را
تلخ کام از جرعه ای ناچیز میترسد مگر
15 вер, 02:06
1 480
″میدونی، انگار آرزوهام کوچیک شدن، شاید هم تموم شدن، شاید تنها موندن باعث شده دونه دونه بکُشمشون، به یاد داری؟ مردی بود که هر شب دردهاش رو میکشت، حالا به جایی رسیده که آرزوهاش درد باشن و اون قاتل دردهاش!'
_سرخپوش
14 вер, 04:56
1 480
و او کسی بود که حتی تصور آغوشش، صدایش، چشم هایش، خنده هایش و حضورش نیز مرا از غم نجات میداد.
13 вер, 05:13
1 480
خطاب به بزرگای و دور بری ها
آنقدر منو نصیحت نکنید
من تا چوب نره د غینم آدم نمیشم
12 вер, 15:43
