Cigarettes after study'

دانشگاه حضوری چیه دیگه تو این وضعیت؟

خیلی غمگینم که دیگه مثل قبل نمیتونم کتاب بخونم، حتی کتاب خوندنم حواسمو از واقعیت پرت نمیکنه.

جایی نمونده که استیکر نزده باشم.⭐️

حسی که گفتم شاید با کمی قدم زدن بگذرد، مرا وسط خیابان به گریه انداخت.

تا جنون فاصله‌ای نیست، از این‌جا که منم.

‏اگر اتفاق خوبی نیوفته، از خیر اینکه شاید دیگه یه روز بهتری بیاد می‌گذرم، دست از امیدوار بودن برمیدارم و می‌پذیرم که یک زندگی داشتم و اونم این‌ شکلی شد. بالاخره دنیا که عدالت نداره و نمی‌شد که همه خوشبخت باشن. اونی که باید تو سیاهی می‌موند نوبتش برای ما بود.

ایرانی بودن هیچ وقت تکراری نمیشه، این کشور همیشه یه چیزی واسه سوپرایز و بدبخت تر کردن مردمش داره.

نوشته بود بهار دارد تلاشش را می‌کند، اما ما در زمستان مانده‌ایم.

اینجا برام« آخیش، هیچ جا خونه‌ی خود آدم نمیشه»عه.