Militarysky

در ۳ سال اول جنگ، خلبانان ایرانی با F-14 و F-4 phantom بر آسمان مسلط بودند. جنگنده‌های میگ-۲۱ و میگ-۲۳ عراقی در برابر موشک‌های دوربرد فونیکس F-14 شانس کمی داشتند. عراق در این دوره ده‌ها خلبان باسابقه خود را از دست داد و ناچار شد بر خریدهای تسلیحاتی جدید تمرکز کند. با افزایش خسارات، شوروی و فرانسه سیل تجهیزات پیشرفته را به عراق روانه کردند. ورود جنگنده‌های میراژ F1 فرانسوی و میگ-۲۵ شوروی به همراه موشک‌های سوپر ۵۳۰، معادله را تغییر داد. خلبانان عراقی که در فرانسه و شوروی آموزش دیده بودند، تاکتیک‌های جدیدی را برای مقابله با F-14های ایران به کار بستند و جنگ را به سمت حملات موشکی به شهرها و نفت‌کش‌ها کشاندند.

تام کوپر، پژوهشگر برجسته تاریخ نظامی، نقل می‌کند که نیروی هوایی عراق در طول هشت سال جنگ بیش از ۲۵۰ فروند هواپیما و بالگرد خود را تنها در درگیری‌های مستقیم هوایی و پدافندی از دست داد. او تأکید می‌کند که «نسبت پیروزی‌های هوایی ایران به عراق در سال‌های ابتدایی جنگ حدود ۵ به ۱ به نفع ایران بود» که این امر موجب صدمه جدی و کشته یا اسیر شدن ده‌ها خلبان زبده و قدیمی عراقی در همان ۳ سال اول شد. کنث پولاک درکتاب «طوفان اعراب؛ کارایی نظامی دول عربی» اشاره می‌کند که نیروی هوایی عراق در ابتدای جنگ به دلیل ضعف در برنامه‌ریزی، فقدان تاکتیک مناسب و مواجهه با خلبانان آموزش‌دیده و تجهیزات پیشرفته ایران (مانند F-14 و موشک‌های فونیکس)، ضربات جبران‌ناپذیری خورد. او نقل می‌کند که تلفات پرسنل پروازی عراق به قدری بالا بود که صدام در مقاطعی مجبور شد برای هدایت برخی هواپیماها و ماموریت‌های خاص، از خلبانان و مستشاران خارجی (از جمله مصری) استفاده کند.

در طول جنگ هشت‌ساله ایران و عراق (۱۳۵۹ تا ۱۳۶۷)، نیروی هوایی عراق خسارات و تلفات بسیار سنگینی را متحمل شد؛ بر اساس آمارهای مستقل و تحلیل‌های غربی (مانند پژوهش‌های تام کوپر)، عراق حدود ۲۵۰ تا ۵۰۰ فروند جنگنده و بالگرد خود را از دست داد و بیش از ۴۰۰ تا ۶۰۰ خلبان و پرسنل پروازی این کشور کشته، اسیر یا مفقود شدند. صدام حسین با الگوبرداری از حمله ۶ روزه اسرائیل، در ۳۱ شهریور ۱۳۵۹ شبیخون هوایی گسترده‌ای را به پایگاه‌های هوایی ایران آغاز کرد. اما به دلیل بتن‌ریزی مقاوم باندهای ایران و عدم مهارت کافی خلبانان عراقی، این حمله ناکام ماند. فردای آن روز، نیروی هوایی ایران با عملیات «کمان ۹۹» و پرواز بیش از ۱۴۰ فروند جنگنده، ضربه سنگینی به زیرساخت‌های هوایی عراق وارد کرد.

تصویری از جا به جایی یک عراده تانک M4A3 شرمن ایرانی که در جریان جنگ به غنیمت عراق در آمده بود، توسط یک کشنده تانکبر اوشکوش M1070 توسط نیروهای آمریکایی در جریان جنگ عراق - ۲۰۰۶

نیروهای انصارالله در پی پیشروی‌های سریع و خیره‌کننده خود موفق شدند شهرهای متعددی از جمله بندر استراتژیک «المخا» را از تصرف نیروهای شورای انتقالی جنوب (شورای رهبری ریاست‌جمهوری) خارج کنند و به کنترل خود درآورند. رزمندگان یمنی در این عملیات موفق شدند غنایم جنگی ارزشمندی از جمله تعداد بسیار زیادی خودروی زرهی پیشرفته و مقاوم در برابر مین و کمین «اوشکوش M-ATV» را که ائتلاف سعودی در اختیار نیروهای شورای انتقالی قرار داده بود، به غنیمت بگیرند. این فقط یک بخش کوچک از غنایم است. برای چند سال جنگ همه جانبه غنیمت های بروز دنیا را بدست آوردند.

از غنیمت امرپ‌ها بیشتر از انهدام ان‌ها کیف می‌کنم چون برای همین ساخته شده‌اند. عربستان سعودی یکبار در سال 2013 و بار دیگر در سال 2015 نسبت به خرید 534 و 1325 دستگاه از این امرپ اقدام کرد(مجموعا 1859 دستگاه) در زمانی که عربستان سعودی این امرپ را خریداری کرد قیمت آن ‌کم‌تر و برای یمنی‌ها ناشناخته‌تر بود.

امارات در حال بازطراحی ابرپروژه هوش مصنوعی خود در ابوظبی است تا در برابر موشک‌های ج‌ا تاب‌آوری بیشتری داشته باشد.پارک پردازشی ۵ گیگاواتی ابوظبی پس از حملات پهپادی و موشکی، با در نظر گرفتن آسیب‌پذیری مراکز داده خلیج فارس اکنون قرار است به پدافند هوایی اختصاصی مجهز و سرورها، تأسیسات برق و سامانه‌های خنک‌کننده حیاتی به زیرزمین منتقل شود. برخی تأسیسات مهم ودیگر زیرساخت امارات پیشتر آسیب دیده‌اند. سپاه پاسداران نیز بعداً پردیس G42 را بعنوان یکی از اهداف احتمالی نام برده؛ با این‌حال ساخت‌وسازها و توسعه این شهرک فن آوری در روزهای متلاطم خاورمیانه متوقف نشده است.

۲۴ اکتبر ۱۹۷۴، نیروی هوایی آمریکا یک موشک بالستیک قاره‌پیما (ICBM) واقعی از نوع مینوت‌من ۱ به وزن ۳۳ تن را از درگاه پشتی یک هواپیمای ترابری C-5A در ارتفاع ۲۰,۰۰۰ پایی رها کرد. موشک با چتر سقوط کرد، تثبیت شد و موتور آن در آسمان روشن شد. این آزمایش اثبات کرد که حتی موشک‌های بالستیک قاره‌پیما را می‌توان از هواپیما پرتاب کرد، هرچند به دلیل معاهدات تسلیحاتی (SALT) به مرحله عملیاتی نرسید.

ایده ALBM یا همان بالستیک هواپرتاب در جریان مسابقه تسلیحاتی آمریکا و شوروی متولد شد. هدف اصلی، افزایش ماندگاری بمب‌افکن‌های استراتژیک در برابر پدافند هوایی یکدیگر بود: ​ ایالات متحده در انتهای دهه ۱۹۵۰ پروژه «اسکای‌بولت» را برای تجهیز بمب‌افکن‌های B-52 (و بمب‌افکن‌های ولکان بریتانیا) به موشک بالستیک دو مرحله‌ای با سوخت صلب آغاز کرد. هدف، شلیک از فاصله ۱۸۰۰ کیلومتری بود. پروژه به دلیل مشکلات فنی و ظهور موشک‌های بالستیک زیردریایی (SLBM) در سال ۱۹۶۲ لغو شد، اما پایه دانش فنی این سامانه‌ها را بنا نهاد.

سابقا راجع به تی ۷۲B3m گفتیم. توشات T-72B3M نمونه ارتقایافته و نهایی از خانواده تانک‌های اصلی میدان نبرد تی-۷۲ به شمار می‌رود که توسط کارخانجات زرهی روسیه برای صیانت از کارایی رزمی این پلتفرم در عرصه‌های مدرن نبرد عملیاتی شده است. در این استاندارد، قدرت تحرک تانک با تعویض پیشرانه قدیمی و بهره‌گیری از یک موتور ۱۱۳۰ اسب بخاری به همراه سیستم تعویض دنده نیمه‌اتوماتیک به شکل چشمگیری افزایش یافته است. در بخش حفاظت بالستیک، استفاده از زره واکنش‌گر انفجاری نسل جدید رلیکت در بخش‌های پیشانی و دیواره‌های جانبی در کنار شبکه زره‌های قفسی در قسمت انتهایی بدنه، ایمنی تانک را در برابر پرتابه‌های ضدتانک تقویت کرده است. بخش کنترل آتش و تسلیحات نیز با اصلاح توپ اصلی ۱۲۵ میلی‌متری، بهینه‌سازی سامانه بارگذاری خودکار برای شلیک مهمات انرژی جنبشی بلندتر و همچنین تجهیز فرمانده به سایت دید پانورامیک اختصاصی با کانال تصویربرداری حرارتی ارتقا یافته است تا ارتش روسیه بتواند توانمندی زرهی خود را با هزینه‌ای کمتر نسبت به ساخت تانک‌های کاملاً جدید به روز نگاه دارد.

در طرح اولیه و اسناد توسعه هواپیمای شفق، موتور Klimov RD-33 (همان موتور به کار رفته در جنگنده میگ-۲۹) یا واریانت بدون پس‌سوز آن یعنی RD-33I / RD-33S در نظر گرفته شده بود. با توجه به همکاری اولیه طراحان دفتر طراحی سوخو/میکویان (طرح Integrator) در گام‌های ابتدایی این پروژه آموزشی/رزمی سبك، ابعاد ورودی‌های هوا و بخش انتهایی بدنه شفق بر اساس مشخصات فیزیکی و توان هوادهی سری RD-33 قالب‌گیری شده بود. (لازم به ذکر است که پروژه شفق در حد ساخت ماکت‌های اندازه‌واقعی (Mock-up) و آزمایش‌های تونل باد باقی ماند و وارد مرحله تولید انبوه یا پرواز عملیاتی نشد.)

یادی کنیم از زمانی که ایران می‌خواست یه دهه زودتر یاک ۱۳۰ داشته باشه. جنگنده شفق با موشک ماوریک

موشک‌های خانواده طائر (به‌ویژه طائر-۲B، طائر-۲C و سامانه‌های سوم خرداد/طبس) به این دلیل همچنان در خط مقدم خدمت قرار دارند که برای یک مأموریت کاملاً متفاوت از صیاد طراحی شده‌اند: پدافند تاکتیکی، پویایی بالا و پوشش ارتفاع متوسط/پایین. ​بردهای درگیری موشک‌های خانواده طائر به شرح زیر است: ​طائر-۲A / طائر-۲B: برد درگیری ۵۰ کیلومتر | ارتفاع درگیری: ۱۸ تا ۲۰ کیلومتر ​طائر-۲C / نسخه ارتقایافته سوم خرداد: برد درگیری ۷۵ کیلومتر | ارتفاع درگیری: ۲۵ کیلومتر ​موشک‌های جدیدتر سامانه سوم خرداد (مانند موشک‌های سری ۹ دی): جهت پوشش کوتاه‌برد/نزدیک از بردهای ۲۰ تا ۳۰ کیلومتر برای درگیری با کروز و پهپاد.

​● اولش فک کردم این افغانی دیوث تو لباس ارتش ایران می‌خواد برا آمریکا گنده گوزی کنه که نگو خودش یه کصکش آمریکاییه و اومده سر صحنه فیلمبرداری سریال Lioness و داره نقش سرباز ایرانی رو بازی می‌کنه، احتمالاً قراره تو عملیات برون مرزی ارتش آمریکا داخل مملکت شهید بشه. @Milita_Camp

طائر یک پروژه پرتابه تاکتیکی و موفق برای بومی‌سازی سریع پدافند میان‌برد بود، اما صیاد به استخوان‌بندی و پلتفرم اصلی پدافند موشکی ایران در تمام سطوح (از میان‌برد تا برد بلند و از زمین‌پایه تا دریاپایه) تبدیل شد.

کشورک های عرب حاشیه خلیج فارس هفته آینده با دعوت از ج‌.ا راهکارهای بازگشایی تنگه هرمز را بررسی می کنند. این گردهمایی به ابتکار سلطنت عمان ترتیب داده شده.

موشک‌های خانواده طائر (به‌ویژه طائر ۲) شباهت بسیار زیادی به خانواده موشک‌های پدافندی 9M38 و 9M317 مربوط به سامانه معروف بوک (Buk-M1-2 / Buk-M2) ساخت روسیه دارند. علاوه بر کاونده‌های راداری نیمه‌فعال، ایران در نسخه‌های مختلف طائر ۲ (مانند Taer-2B/2C) از کاونده‌های غیرفعال راداری و سامانه‌های هدایت اپتیکی/فروسرخ استفاده کرد تا موشک بتواند در شرایط جنگ الکترونیک سنگین یا بدون انتشار امواج راداری به سمت هدف هدایت شود. طائر ۲ یک موشک راکتی خالص است. تمام سوخت جامد درون بدنه بدون نیاز به هوای بیرون می‌سوزد و گازها از نازل انتهایی خارج می‌شوند. کل زمان سوزش موتور در ثانیه‌های اولیه تمام می‌شود و موشک مابقی مسیر ۵۰ تا ۷۰ کیلومتری خود را با انرژی اینرسیایی حاصل از همان سوزش اولیه طی می‌کند.

تصویری مربوط به جنگ ۴۰ روزه؛ سامانه سرکوب‌شده سوم خرداد نیست بلکه یحتمل رعد است. سامانه رعد در واقع سامانه پایه و مادرِ خانواده پدافندی هوافضای سپاه است. سامانه سوم خرداد نسخه ارتقایافته، دیجیتال و بلوغ‌یافته از همان پروژه اولیه رعد محسوب می‌شود؛ بنابراین سوم خرداد عملاً عضوی از «خانواده سامانه رعد» است. موشک این سامانه که به طائر معروف است از سوخت جامد بهره می‌برد. برخلاف موشک‌های صیاد که از سوخت مایع استفاده می‌کنند.

با بمباران آشیانه جمهوری و رمپ جامبو مهرآباد در جنگ ۴۰ روزه و نابودی ایرباس A340(EP-IGA) و ایرباس A321(EP-IGD) تشریفاتی، طی قراردادی بین آسمان و آشیانه(معراج) ایرباس EP-APA آسمان با ریجستر EP-IGI تبدیل به هواپیمای تشریفات دولت شد و ظاهرا امروز اولین پرواز خود را به هند انجام داد.