غــرــوـب

۱۷ دی...🖤

یوسف گم‌گشته باز آید به کنعان، غم مخور کلبه احزان شود روزی گلستان ،غم مخور .

دیگه یادم نیست حال خوب چه شکلی بود.

آدم می‌تونه راهو بلد باشه ولی خودش گم بشه.

باشد که رها شویم از رنجی که به قول شاملو ، از آن ما نیست...

این روزا باهم قهر نکنید زندگی پر از خداحافظیای غیر منتظره‌س...

مرا آتش زد و از من دوری کرد تا نسوزد...

اگر روزی نبودم، با دیدنِ گلِ لیلیوم یادی از من کنید، با آفتابِ سوزانِ تابستان که بی‌پروا می‌تابد، با دریا، وقتی آرام است، با آسمانِ صاف و پرستاره‌ی شب، و هر وقت گرمای آتش را حس کردید… بدانید من همان‌جاها نفس می‌کشم.

تو این سن چیزایی رو تجربه کردم ک تراپیستا درسشو نخوندن هنوز 👍

🛐✨

برو که بی حقیقتی تو قلب من جات نیست اونقد از تو دور شدم که دیگه پیدات نیست.

غروب ثابت کرد، پایان هم زیباست.

اونایی که پوست لبشونو میکنن و پاشونو تکون میدنو بغل کنین:)

هیچ دیواری آن‌قدر بلند نیست که صدای حقیقت از درزش عبور نکند.

سر انجام روزی در میان مه غلیظ سحر، با پیکر های کبود و خسته، در کنار قبر نفرین شده شما جشن سقوط میگیریم.

‌ حتی سعدی هم لازم می دونسته دائما ذکر کنه که: من چنینم ...! تو برو مصلحت خویش اندیش...

اثر ظلم محال است به ظالم نرسد.

:)

دیگه تویی که بخاطره منافع خودت منو زمین میزدی حرف از رفاقت نزن..