“پناه”

من این غم رو پذیرفتم چون برای درست کردنش تلاش کردم. پرسیدم،پیگیرشدم،اصرار کردم،گریه کردم،غصه خوردم،حرف زدم.اما فقط و فقط ریجکت شدم. پس پذیرفتم.تلاشم رو کردم.بدون تلاش برای درست کردنش نمیپذیرفتم،حالا به هر دلیلی.

من این غم رو پذیرفتم چون برای درست کردنش تلاش کردم. پرسیدم،پیگیرشدم،اصرار کردم،گریه کردم،غصه خوردم،حرف زدم.اما فقط و فقط ریجکت شدم. پس پذیرفتم.تلاشم رو کردم.بدون تلاش برای درست کردنش نمیپذیرفتم،حالا به هر دلیلی. ۶/۴_

من که با درختان مهربان تر از خویشم،چرا پیچک هزار پیچ تنهایی،همیشه به گرد من می گردد،کاش سنگی بودم در قعر چاهی که تنهاییش را آب شسته بود اما به ناچار انسانم و نام کوچکم همیشه درد می کشد…

نمیدانم چرا اینچنین سزاوار هزاران سقوطم.

دخترم اگه فقط يه ذره از استانداردات بياى پايين تهش اونى كه گريه ميكنه تويى💓💆🏻‍♀️🧑🏻‍🩰✨

یادآوری برای امروز: آدم‌ها رو بر اساس عمق‌شون انتخاب کنیم، نه تعدادشون. یه درختِ محکم، خیلی بهتر از یه مشت بوته‌ی هرزه که با هر وزشِ بادی، جاشون عوض میشه.

خلاصه که تکلیفم با خودم گاهی عجیبه هر چیزی رو دقیقاً همون لحظه‌ای که باید، دلم می‌خواد و همون لحظه هم اگر نخوام باید از زندگیم حذف بشه! :)

حالا مثلت همین ماجرای ناخن یه نمونشه؛ با اینکه ماه دیگه عروسی در پیش داریم، یهو بی‌دلیل تصمیم گرفتم بکنمشون و دیگه رو دستم نباشه البته بعید هم نیست که هفته‌ی بعد دوباره هوس ناخن کنم و سلانه سلانه برم سمت سحر جون تا دوباره برام درستشون کنه.

داشتم فکر میکردم دیدم من دقیقا همین‌طوری‌ام که یه لحظه ممکنه چیزی رو با تمام وجود بخوام و در آن واحد، در کسری از ثانیه از چشمم بیفته و دیگه حتی تحمل دیدنش رو نداشته باشم.

پیشی برد.

عه وا ناخونام کو؟🫩

✨💌🪞

وایب امروز ۱۰۰/۱۰۰💆🏻‍♀️💘