حُنَیْن | HONAYN

اعتبارات دنیا، نوعاً وفا نمی‌کند و اگر هم وفا کند تا دم قبر است و بعد از آن ماییم و ابد ما! ما ابد در پیش داریم؛ هستیم که هستیم... "علامه طباطبایی"

رمق‌زندگی ام نیست، برسانید مرا به خراسان ؛

دلم گرفته از این روزگار زجر آور... یکی مرا برساند به صحن آزادی ؛

أنتَ الأمان وسط حَرب الحياة در ميان نبرد زندگی تو نقطه‌ی امن منی :)

پناه من! در آن زمان كه راه‌هاى گوناگون مَرا خسته مى‌كند...

پناهگاه همیشگی :)))

آقا نمی‌خواهی به یتیمان خود گوشه نگاهی کنی !

هر جمعه یاد این حدیث از امام عسکری (ع) میوفتم : امتی که امام زمان خود را نبیند آن امت یتیم است ؛

آقا هزار جمعه گذشت و نیامدی

دیگر نمانده است برای دلی قرار

بخوان دعای فرج را دعا اثر دارد ؛

برای تشیع جنازم نیاید فقط بگید رباب حلالم کنه ؛

غریبیِ امروزشو نبینید ام البنین یه روز چهار پسر داشت

ام البنین شدن چه درد سر داشت تابوت شو معلوم نشد کی برداشت

ام البنین چقدر بهم میومد دیگه بهم ام البنین نمیگن ؛

این امید هست که فرزندم در آخرین لحظات زندگی سر بر زانوی فرزند رسول خدا بگذارد اما

آیا کسی هست که در واپسین لحظات حسین غریب و تنها را در آغوش بگیرد ؟!

آیا شما می پندارید که من بر تقدیر عباس می‌گریم ؟! ای کاش ده فرزند چون عباس می داشتم و آنها را می پروردم تا بلاگردان و پیش مرگ وجود نازنین حسین باشند؛ اگر چه دیدن رنج و داغ فرزند بر هر مادری ناگوار است ولی کدام مادر با دیدن تنهایی و مصیبت پاره ی تن فاطمه و جگر گوشه ی رسول خدا می‌تواند به فرزند خود بیندیشد ؟! آری من بر تنهایی و مظلومیت حسین میگریم و

بر پسرم عباس مباهات میکنم که تا او زنده است حسین تنها نمی ماند ؛

خلاصه اینکه که حسرت ازدواج با فاطمه ( ام البنین ) بر دل معاویه ماند می‌گویند هنوز هم هر وقت از سبک سری ، بی خیالی ، میگساری و اطور کودکانه ی یزید به تنگ می آید، با کنایه به ميسون می گوید : " زنان طایفه ی کلب میانه نمی زایند یا عباس می زایند یا یزید ! کاش مرد پروری را از مادر عباس می آموختی "

#کتاب ماه به روایت آه