خاطرات نست‍رن خآنوم

آنها با چند گلوله کشته شدند و ما بی انکه گلوله ای در آغوشمان بگیرد،هرروز زنده زنده میمیریم...

پره از کص ننت تو دهنم به جای قربون صدقه

تلافیش بمونه شبی که می‌فهمی هیچکی‌ مثل من دوست نداره

وضعیت جوری شده که از سوپرمارکت میای بیرون باید اعلام ورشکستگی کنی

امروز چهلم چهل ‌هزار زندگیه؛)

من میپرستیدمت،انگار خدآم فرق داشت

چیکار کردید که بعد یک ماه هنوز میشنوم “فرزند ایران و جان فدای میهن…” و تموم نمیشن

یه سری آدما رو هیچوقت نمی‌تونم ببخشم

پلن مهاجرتیم اینه که شنا یاد بگیرم تا ابراهام برم و بچسبم به دماغه کشتی برم امریکا

چطو میگی عشق بین منو تو بی معنی نبوده؟

قسمت چه کسـشعریه تو اون دختره رو با تلاش نکردن باختی عزیزم

قبلا خودت مغزمو میگاییدی؛ الان خاطراتت

ولی دیگر روزی هزار بار خواهیم مرد، نام اثر بازماندگان

وضعیتم این روزا:

خدایا صبر من گاییده شد، لح شد، پودر شد، بس

کاش همون آدمی بودی که ادعاشو میکردی