𝑹𝑨𝑫𝑰𝑲𝑨𝑳

توهم مثل من تو هیشکی اعتمادی ندیدی

خستم

. ولی فراموش کردن از همه‌چیز سخت تره

بعدا؟ چای سرد شد، روز شب شد، علاقه از بین رفت، پیر شدیم، نشستیم داریم حسرت کارهای نکرده رو می‌خوریم. درواقع بعدا الانه.

ازش پرسیدم : پدر جان ، آدم برای رفتن چقدر باید مطمئن باشد ؟ گفت : مردها نمیگذارند هوای رفتن به سر زنی بزند که دوستش دارند ...

من درحال نگاه کردن به آخرین پروانه دلم که پر کشید و رفت:

سعدیا گفتی که مهرش میرود از دل ولی مهر رفت و ماه آبان نیز آرامم نکرد ...

تا نبود نفعی در اولین فرصت رفتید رفیق چیه؟

به خودت میای میبینی خودت به خودت نمیای.

آدمیزادِ دیگه گاهی وقتا دلش میگیره

ساعت سه میشه و فردا سرکار میرم همچنان به فکر اینم که چیشد این شدم ؟

این مردم و آدمای دورم حالمو بهم میزنن و من دارم سعی می‌کنم ازشون فاصله بگیرم ‌..

خوبیش اینه که میگذره

اما این روزا بیشتر از قبلا ..

حرفی نیست بچه‌های این چنل که از قبل هستن میدونن من سال‌هاست با خودم توی جنگم ،

ولی باور کن نبود اینا تقصیر من .

اون غم چیه.