کولیآنا🃏'

واقعا عوق

هر چه با من اینجاست رنگ رخ باخته است آفتابی هرگز گوشه چشمی هم بر فراموشی این دخمه نینداخته است -سآیه

آن‌ قدر در خودش غرق شده بود که حتی متوجه نشد چای روی میز، ساعت‌هاست هم‌ دمای تنهایی‌اش شده است.

بذر ما را خزان زده

از عریانی به شکاف رسیده

در نقش هم

قلمم تنها در واژه طلسم نشده

40111959

آذوقه

فکر می کردم بعد کنکور غوغا می کنم اما بهرام اجازه نداد

مطرود از زندگی و متروک از مرگ

برزخ جانا

اما خود مرگ به رویم آغوش نمی‌گشاید

زیر سایه‌ی مرگ پرسه می‌زنم

و اما اهنگِ مملو از خاطره.. هر نُت آن، ترکشِ اندوهی‌ست در عمق سینه‌ام