SARRIIO👁🪞☀️

«خیلی غم‌انگیز نیست آقا؟ اینکه آدمی‌زاد در این دنیا برای یک زندگیِ آزاد و آرام، بمیرد؟‌»

الان دیگه شباهت زیادی بین من و دسته گلایی هست که روی سنگ قبر میذارن.

قلبم از دیدن این اتفاقا داره تیکه تیکه میشه.

‏من هر چی از غم و بدحالیم بگم در مقابل اونهایی که عزیز از دست دادن'جگر گوشه‌شون مفقوده یا مجروحه حرف مفته. من در مقابل اونها یه نقطه ی ناچیزم.

استرس درون و بیرون بدنمو نابود کرد

میپرسی این روزا چطور گذشت ؟

‏جوان بودید. شور زندگی داشتید. پیر بودید. کودک بودید. پدر بودید. مادر بودید. گرسنه بودید. خسته بودید. امید داشتید. شریف بودید، شریف بودید، شریف بودید.

نگرانتونم

مدام میرم تو سابزکرایبا و لست سین هایی میبینم که هفته پیشه و هنوز انلاین نشده امیدوارم بخواطر این باشه که هنوز وصل نشدید

‏سوگواری برای چهره‌ های آشنایی که نمیشناسی. وطن یعنی همین.

می‌گویند هرکسی شبیه جایی می‌شود که به آن تعلق دارد، پس من شبیه وطنم شده‌ام، غمگین، خسته، رنجیده، زخمی و در عمقِ ناامیدی، امیدوار.

گیرم که چندبار هم سرکوب کردید و ماندید؟ آخرش که چه؟ ما سوگ به سوگ می‌شویم. و از هر سوگ، انبوهی خشم و نفرت در ما جا می‌ماند، پذیرای خشمی بزرگ‌تر، نفرتی عظیم‌تر. و سرانجام، از خشم عظیم ما خواهید ترسید. نفرت ما، کابوس روزان و شبان‌تان خواهد شد.

هربار بخاطر کشته شدن کسی که اصلا نمیشناختمش، شرمنده زنده بودنم شدم.

این ذات حمایت کننده‌ی آقایون واقعا جذابه؛ دوسش داری؟ واست میخرم مشکلی پیش اومده؟ حلش میکنم ناراحتی؟ بپوش میام دنبالت از پسش برنمیای؟ من کمکت میکنم.