a piece of your cake.

من هربار که خواستم گذر کنم از این مسیر وجودم را در آیینه تنهاتر از مادر یافتم.

«مالیخولیا: آن هنگام که نمی‌توان نامی برای اندوه گذاشت.» _ژوزف ژوبر «اندوه، ۱۹۰۰» از هنری مارتین «sorrow, 1900» By Henri Martin

«وقتی دندونت درد می‌کنه، زبونت هی می‌ره سراغش. همیشه از زخم خبر داری.» خیلی وقت‌ها به این فکر می‌افتم که چرا سراغ زخم‌هامون می‌ریم؛ انگار می‌خوایم مطمئن بشیم هنوز درد می‌کنن یا نه. شاید غم هم همین‌طوری کار می‌کنه، یا دل‌شکستگی. موضوع این نیست که دلمون بخواد زخم رو دوباره باز کنیم، نه، فقط گاهی حس می‌کنم یه گوشه از وجودمون هنوز می‌خواد همون‌جا دیده بشه، هنوز امید داره یه روز کسی همون‌ جایی بغلمون کنه که اولین بار زخمی شدیم.

چه خورد این دل در آن محفل که همچون مست اندر گل از آن میخانه چون مستان چه ناهموار می‌آید

اخیرا هرروزی که چشم‌هام رو باز می‌کنم یک تشکر از آرش فولادوند می‌کنم.

©️Henry Brown Fuller - Portrait of Ebba Bohm, 1905 ©️Frank W. Benson - Spring, 1895