زندگی بیکیفیته، خونه زندگیت بیکیفیته، لباس تنت بیکیفیته، سرویسدهندههایی که روزانه باهاشون درگیری بیکیفیتن، هوا بیکیفیته، همه چیز در بدترین حالت خودشه و بعد تعجب میکنم از اینکه چقدر توی طول روز حالم بده و عصبیام.
آدم میتونه صبح پاشه صبحونشو بخوره، سر کار بره، ورزششو بکنه، با دوستاش وقت بگذرونه، درسشو بخونه، بخنده، بامزه باشه، سفر بره و همچنان یه غم بزرگ ته دلش باشه و نتونه راجبش باکسی حرف بزنه.