Nana's girl.

مرض و درد بی درمان دارم میرم پیامای قبلی رو میخونم و خودم رو دوباره و دوباره آزار میدم، دِ بس.

Nonchalant men are not for me. I want him to have a panic attack if we’re not talking.

یکی از قوی ترین احساسات درون من، حس مالکیت و میل به محافظت کردنه و زمانی که یک ذره چنین حسی رو نسبت به کسی پیدا کردم میدونم که کارم تمام شده و قراره خیلی جدی به شدت حساس، حسود و به هارلی کوئین یا لاو در سریال you تبدیل بشم🙏🏻.

I want to be alone but also magically loved and understood.

میام اتفاق‌های رندوم روزم رو برات تعریف کنم، برات عکس، ویس و ویدیو مسیج بفرستم اما لحظه‌ی اخر منصرف میشم. این یعنی خراب کردی عزیزم، بدم خراب کردی.

هرچقدر بیشتر دوستت داشته باشم و کنارت احساس امنیت کنم بیشتر از جزئیات روزم و علایقم برات میگم جوری که انگار وقتی هر اتفاقی برام میوفته ناخودآگاه سمت آدمای موردعلاقم میدووم تا باهاشون اون احساسات رو سهیم بشم، من دوست دارم اونا بدونن که من بارها در روز بهشون فکر میکنم و با هرچیزی یادشون میوفتم.

I'm done✨

چه مرگمه؟ خدا میداند.

متأسفانه وقتی یک نفر روحیه آسیب پذیرم رو فعال میکنه و کنارش گاردم رو کمی پایین میارم ناخودآگاه فاصله میگیرم و به شدت اینسکیور میشم.

“I like being alone, but that is why i knew you were different because for the first time ever i wanted someone else's company more than my own.”

اگه پسر بودم تو دوس دخترم میشدی تا اخر عمر هیچی‌نمیخواستم❤️

حالا چرا اینقدر رک.

It's like no matter how hard i try to be nana, i end up being Hachi.

اگر صادق باشم، خودمم نمیدونم مشکلم چیه. بعضی وقت‌ها فکر می‌کنم که شاید هرگز نمیتونم نجات پیدا کنم و شاید فقط باید همه چیز رو همونطور که هست بپذیرم چون طبق یک چرخه‌ی بی پایان من بی نهایت تلاش میکنم و باز به نقطه اول برمیگردم.