آبی؛

منم احتمالا یک شب از همه چی به خدا گله کنم و دیگه گریه نکنم فقط حوصله کنم.

نمی‌دونم عزیزم با زندگیم چیکار کنم یهو دیدی یک شب پنجره رو باز کردم پریدم پایین دیگه چی بگم.

باید رو به خودم بگم دل من دل بکن.

نشستم گوشه اتاق و گریه کردم چون من واقعا آدم بزرگی شدم و نمیتونم از مشکلاتم فرار کنم و باید باهاشون مقابله کنم.

بچه‌ها اگر توی کانالتون می‌نویسید یا از روزمرگی‌هاتون حرف می‌زنید و عکس می‌ذارید، این پیام رو فروارد کنید تو چنلتون تا پیداتون کنم و جوین شم و بخونمتون 🤍

توی اون لحظه گریه نکردم... شبش هم نخوابیدم.. ولی صبح بعدش وقتی قهوه جوشید و ریخت روی گاز گریه کردم.. وقتی مامانم غذایی که‌ دوست ندارم رو پخت گریه کردم.. حتی وقتی موهامو شونه کردم و اونجوری که میخواستم نشد هم گریه کردم.. سر یه سکانسی که توی فیلم بود هم بیشتر از یه ساعت گریه کردم.. توی خیابون یه بچه خورد زمین وقتی دیدم گریه کرد باهاش گریه کردم.. از اون روز به بعد توی هر حال و هر لحظه گریه کردم.. آره توی اون لحظه گریه نکردم ولی بعدش هرچی شد گریه کردم... -🌧

چیزهای زیادی هست که باید از آن‌ها بگویم تا سینه‌ام کمتر فشرده شود؛ اما من انگار حرف زدن را از یاد برده‌ام.

از اینجا که منم

«امروز»

I think I'm losing my mind

هیچکس راجب این صحبت نمیکنه که آدم حس می‌کنه حالش داره بهتر میشه ولی یهویی ی روز صبح بیدار میشه و با خودش فکر می‌کنه بهتره بمیره

دیگر درد به استخوانم رسیده است عزیز من و صحبت کردن کمکی نمیکند.

غم دوریت خیلی زیاده خراب کردی خیلی هم منو.

باید بروم،خوش بگذرانم و به همه ثابت کنم رو به راهم،مشکلی ندارم و همه چیز درست میشود هرچند دیگر مطمئن نیستم هیچ کدام از این ها حقیقت داشته باشد.

سم هستم بفرمایید

«روز دوم»

در جواب استوریم نوشت بزرگ شدی هنوز نمی‌خوام باور کنم دانشجو شدی نوشتم بزرگ میشه آدم دیگه نوشت پس برای همین چشمات غم زده شده؟

من حتی توی بیخیال زندگی کردن هم موفق نبودم.

Maybe I lost my mind