آبی؛

باهات دیگه قهر نیستم، ناراحت نیستم،بد اخلاق نیستم ی جورایی میشه گفت باهات دیگه هیچی نیستم.

شاید به بغل نیاز داشتم ولی سکوت کردم و آخر شب چایی خوردم.

تو گمی درمن و من درتو گمم باورکن جز دراین شعر نشان و اثری ازما نیست من و تو ساحل و دریای همیم اما نه. ساحل اینقدر که درفاصله با دریا نیست. -محمدعلی بهمنی.

«وقتی همه را بخشیدی، چه زمانی خودت را خواهی بخشید؟ خودت را که هرگز نوازشش نکردی و اشک‌هایش را پاک نکردی و مثل کودکی در شلوغیِ بازار دستش را رها کردی تا گم بشود.»

انسان اگر حرف نزند میپوسید، من که نپوسیدم انسان اگر گریه نکند میگندد، من که نگندیدم انسان اگر نفس نکشد خفه میشود، من که نشدم انسان بی محبت و عشق میمیرد، پژمرده میشود، من که نمردم! و من انقدر نگران زخم های تو بودم فراموشم رفت که خویشتن نیز، قلبی شکسته دارم. انقدر دگرگون و آشفته می‌بُدم هر دم ،، هر دم ها که تو ناراحت و مکدر نشوی، قلبم را مشت کردم و زیر بالش گذاشتم و خوابیدم و خوابیدم و خوابیدم، بلکم رویا ببرد، یا مرا یا فضولات روحم را. نگران تو بودم که اشک خود فرو بردم و لبخند زدم، نگران تو بودم که غم‌ غبارآلود تو به طوفان بیرحم من مبدل شد. در اندیشه داشتی تنهایی در غم روزگارمان،، فکر می‌کردی تنها تو هستی که بغض شبانگاه رو فرو میبری،، هیچگاه واقف نَبُودی که من ، باران ؛ بی صداترین صدای گریستن کنجِ اتاقم. گاهی وقتی تنها میشوم با خود میگویم نکند فراموش کرده قلبی در سینه دارم ! شاید هم من مخلوق ناقص تو بودم،، از همان روزی که شیرخشکم دادی. -🌧

شد شصت سال حالا تمام کارهایش را انجام داده بود، مانده بود زندگی.

احسان افشاری

«Cause I’m too messy»

جای شما خالی نباشه من دارم تیکه تیکه میشم

در ابتدای قصه باید جا نمی‌شدم تا این چنین در انتها ، تنها نمی‌شدم گر با خبر بودم از این پایان لعنتی می‌مردم و مجنون این لیلا نمی‌شدم. -عمران میری.

اندوهم را به هیچ کس نشان نمی‌دهم. منی که روزها میخندم و شب ها؛در تنهایی گریه میکنم.کسی نمی‌داند در این مدت چه توانی خرج کرده ام تا مقابل افکارم بایستم و یکباره همه چیز را تمام نکنم.

پیامای دیشب رو به مرور همینطوری میزارم چنل 😭

" دلم می‌خواهد تو تمام آن‌چه را که من احساس می‌کنم و نمی‌گویم بفهمی."

از نامه های ژرژ گوتیه

«اینجا پاییز شده بود»

بله آقای شادمهر این جای خالی که توی سینم هست قبلا ی روزی جای قلبم بود.

Come on don't leave me

مرا از چه ساخته بودند که توانسته بودم در برابر این همه ضربه روحی که مثل چرخی می‌چرخید و دائم شکنجه‌ام را از سر می‌گرفت، تاب بیاورم؟!

مری شلی

«امروز»