𝙔𝙖𝙥𝙍𝙤𝙤𝙢 ⋆˚꩜｡

الی ؛ پرستار تروما که یواشکی با یک masked man توی سوشال مدیا ابسسده و به طرز مشکوکی یهو اون مرد ماسکی یک شب سر از اتاقش در میاره ...

اولا همونطور که مشخصه ۵۰ درصد اول داستان خیلی برام دوست داشتنی و کمدی بود. واقعا کتابی که بتونه بخندونتم اندازه ادمی که بخندونتم دوست دارم =) شخصیت جاش واقعا مورد علاقم‌‌. این که اینقدر مضطرب بود و همزمان باهوش بود و باز همزمان یکم خجالتی بود و اینا همش برام بامزه بود. و مثل خیلیا دیگه هم نکته مثبت داستان برام خود کرکتر جاش بود 🦋 الی هم جز fmm هایی بود که رو مخم نمیرفت و واقعا باهاش اوکی بودم. سطح طنزش خوب بود ، الکی قهر نمیکرد ، منطقی فکر میکرد و ... حتی پلات کلی داستان و مدل چیدن کرکترها ، اینکه پدر جاش یک قاتل سریالی بود و به خاطرش به دردسر افتاده بود به خاطرش نمیتونست راحت زندگی کنه و همه اینا واقعا برام جالب و کنجکاو کننده بود

اما ؛

تا ۵۰ درصد اینا کتاب برام خیلی جذاب بود ولی بعد از اونجا به بعد یهو داستان رفت تو یک فاز خیلی عجیبی که نمیدونم حتی نمیتونم بگم خوشم نیومد ، بیشتر حوصله‌ام سر رفت.

بماند که واقعا برام بی منطق هم شد.

* اسپویلر : اگر نخوندید این پاراگراف پایینو اسکیپ کنید * جایی که اون مرتیکه کریپیه اومد خونه الی و قصد داشت بکشتش و بهش تجاوز کنه ، و خیلی جدی و یکهو به قتل رسید و افتاد مرد...آخه چرا. جوری برام این تیکه‌اش عجیب بود که با خودم فکر کردم واقعا یارو نمرده و بعد دیدم واقعا مرده و واقعا مثلا یک قتلی اتفاق افتاده و بعد از اونجا به بعد داستان یکهو برام امتیازش اومد پایین چون ... idk . هم خسته کننده شد حجم زیادیش هم دیگه با عقلم جور در نمیامد. اسپویل تموم شد *

خب. اما خب خوشحالم خوندمش‌ از زمانی که دارک رومنس خوندن رو شروع کردم یکی از کتاب‌های must readام بود و حس میکردم باید بخونمش چون یعنی چی همه خوندن جز من؟