ar

🌚

‏حالم با هوای پاییز مچ شده، بسیار غم زده.

دلم نمیخواد قبول کنم زندگی همینیه که دارم میگذرونم.

‏بارون ادم بهتری ازم میسازه.

به درجه‌ای از پختگی رسیدم ک کمتر حرف میزنم بیشتر فوش میدم.

معمولا اجازه میدم ادما تا حداکثر حالت ممکن ناامیدم کنن تا موقع حذفشون کوچیک ترین شکی نداشته باشم دیگه.

واسه دیواری که خراب کردم شاید تا اخر عمر اشک بریزم ولی با اجر لق کنار نمیام.

واقعا رها core:

تـه‌ِتـآبستـــــــون

💙

اگه همینجور موهام بلند شه, سال دیگه تابستون فر میکنم (جلومو بگیرید موهامو کوتاه نکنم)

بنظرم جمله‌های «مراقبت کن» «رسیدی خبر بده» «حواسم بهت هست» «صب بخیر» «زنگ زدم صداتو بشنوم» «دلم برات تنگ شده بود»‌‌ «شب بخیر» «چون تو دوست داشتی» «یاد تو افتادم» «بخاطر تو اینکارو کردم» «از بین حرفات فهمیدم» «خیلی خوشگل شدی» ؛ از هزار بار گفتن دوسِت دارم، قشنگتره ..

دیگه هیچی نمیتونه ناراحتم کنه, تقریبا همه‌ی اتفاقا افتاده.

‏اخر میفهمیم ایران یه ازمایشگاه روانی بزرگ بوده با این هدف که تست کنن ببینن سقف تحمل یه انسان چقد میتونه باشه.