𝙎𝙩𝙧𝙖𝙬𝙗𝙚𝙧𝙧𝙮🍓

‌ ‌ ‌‌‌ ‌ مشتی تو مگه بک نزدی همین دیروز ویدیو مسیج نذاشتین باهم مگه

‌ ‌ ‌‌‌ ‌ خطاب به اون پهنمغزیم ک گفته بود وقتی دوتا عکس میذاری باید بیای همه‌چیو بگی، پس ت ام اگ دوتا عکس از خودت گذاشتی پروفایلت باید بری پورن استار شی!؟؟؟ پابلیک شده عکست دیگه!..

دقیقا آرزو کردم موفقیتشو ببینم

‌ ‌ ‌‌‌ ‌ غزل جونم اشکالی نداره ناراحت نباش حرف هر کسیم گوش نده آدم هم نبودین دیگه زور نیست که با هم بمونین آخه اشکال نداره ایشالا دوتاتونم هرجایی هستین شاد باشین همین🫀

نه دیگه بعضیا آدم هم نیستن

غزل آشتی میکنین بخدا من نمیخوام

هعی😭

چرا اینطوری میکنین بامنننن چرا این تیکتاک فارسی تموم نمیشه

متاسفانه

وای جدی این الاننننن؟

کی همچین چیزی گفته اخه صرفا چون باهم ویدیو میزاریم موظفیم همه چیزو بهتون بگیم؟

‌ ‌ ‌‌‌ ‌ عشقم غزل خب وقتی رابطه پابلیک میشه باید همچی پابلیک شه

تو ناشناس حق ندارید بد هیچکسو بگید!! هیچکس مقصر نیس ما صرفا آدم هم نبودیم کسی تقصیری نداره

چرا اخه باید راجب رابطم تعریف کنم.. هیچکس مقصر نیس بچه ها

‌ ‌ ‌‌‌ ‌ داریم خودمونو جر میدیم داستانو بگو نمیگی خب که چی؟ کلا هرکی چنل داره عادتشه نگه نگه بعد دو سال بگه خب بیا بگو دیگه

میگذره🫶🏻

‌ ‌ ‌‌‌ ‌ واقعا افسردگی میگیرم نهههه دیگه با ذوق دیدن ویدیو های شما نمیتونم بیام تیک تاک

جاویدنام عرفان دشتی؛ یکی از آن نام‌هایی که در دلِ روزهای پر از خشم و اندوهِ خیزش «زن، زندگی، آزادی» ۱۴۰۱ ماندگار شد. او رفت، اما ردّ قدم‌هایش در خاطره‌ها باقی ماند؛ جوانی که آرزوها، خنده‌ها و رویاهایش می‌توانستند سال‌های زیادی ادامه پیدا کنند، اما سرنوشتش به برگ دیگری از تاریخ پیوند خورد. عرفان، تنها یک نام در میان هزاران نام نیست؛ یادآور نسلی است که با امید به فردایی روشن‌تر ایستادند و بهای سنگینی پرداختند. نبودنش برای خانواده و عزیزانش زخمی است که با گذر زمان شاید آرام‌تر شود، اما هرگز فراموش نخواهد شد. امروز نام عرفان دشتی در کنار دیگر جاویدنامان آن روزها زنده است؛ در میان اشک‌های مادران، بغض دوستان و خاطرات کسانی که او را دوست داشتند. شاید عمر یک انسان کوتاه باشد، اما گاهی یک نام برای همیشه در قلب تاریخ حک می‌شود. یاد و نام عرفان دشتی، همچون چراغی در حافظه‌ی کسانی که او را فراموش نمی‌کنند، روشن خواهد ماند.

جاویدنام عرفان دشتی؛ یکی از آن نام‌هایی که در دلِ روزهای پر از خشم و اندوهِ خیزش «زن، زندگی، آزادی» ۱۴۰۱ ماندگار شد. او رفت، اما ردّ قدم‌هایش در خاطره‌ها باقی ماند؛ جوانی که آرزوها، خنده‌ها و رویاهایش می‌توانستند سال‌های زیادی ادامه پیدا کنند، اما سرنوشتش به برگ دیگری از تاریخ پیوند خورد. عرفان، تنها یک نام در میان هزاران نام نیست؛ یادآور نسلی است که با امید به فردایی روشن‌تر ایستادند و بهای سنگینی پرداختند. نبودنش برای خانواده و عزیزانش زخمی است که با گذر زمان شاید آرام‌تر شود، اما هرگز فراموش نخواهد شد. امروز نام عرفان دشتی در کنار دیگر جاویدنامان آن روزها زنده است؛ در میان اشک‌های مادران، بغض دوستان و خاطرات کسانی که او را دوست داشتند. شاید عمر یک انسان کوتاه باشد، اما گاهی یک نام برای همیشه در قلب تاریخ حک می‌شود. یاد و نام عرفان دشتی، همچون چراغی در حافظه‌ی کسانی که او را فراموش نمی‌کنند، روشن خواهد ماند.