𝒰𝓃𝒶 𝒹ℴ𝓃𝓃𝒶 𝓃ℯ𝓁 𝓈ℴℊ𝓃ℴ

خدایا‌کاش این‌بی‌دقتی مو بذارم کنار!!!!

قلبِ تو قلب پرنده، پوستت اما پوست شیر!

اگه اینطور بخوایم ببینیمش، درسته، اما خود خود عشق! که صرفا عشقه هم میتونه دلیل باشه اما اینکه بی دلیل عاشق بشی و متوجه نباشی که اصلا برای چی عاشق شدی، درسته

عشق شاید دلیل سازه، اما خودش لزوماً دلیلی نداره میتونی عاشق چیزی یا کسی باشی که ابداً دلیلی نداره و حتی اگر منطقی نگاهش بکنی اون عشق برات مضره، اما همچنان دل نمی‌کنی

البته البته!!! عاشق بودن به هرچیزی هم میتونه آرومت کنه

مثلا دلیل زنده بودن من!

عشق خودش یه دلیله

این رو با تمام وجود میفهمم...

یه‌روز به خودت میای و میبینی وسط کارات غرق شدی و یک لحظه حس تنهایی می‌کنی، بعد میبینی چقدر خالی شدی، و بعد دلت میخواد دوباره عشقو حس کنی

و در جواب این دوستمون نفرت از عشق قوی‌تره و پست نیست، چون نفرت دلیل می‌خواد، اما عشق نه

راجبش بگو، دوست دارم بدونم!

عشق وقتی فراموش میشه که بیشتر از هر زمانی نیازش داری

من هم همینطور فکر میکنم

در جواب به دوستی که گفت تنفر از عشق قوی تره دوست عزیز، تنفر از خیلی چیزا میتونه باشه، ولی حتی تنفرم از عشق تغذیه میکنه، کامل نظر شخصی و عقیدمه البته یکم مقوله ی پیچیده و زیباییه. تنفر نوعی از عشقه که معکوس شده، و تقلیل داده شده به چیزی پست متاسفانه.

هردوشون از قلب میاد

نمیتونم بگم فراموش میشه...

چون عشق فراموش میشه ولی نفرت حقیقی نه