سبزِ مایل به آبی.

از دِی که گذشت اما از وجود ما نگذشت. بنابراین جناب خیّام، ما سال‌ها قرار است از دی یاد کنیم. بنویسیم که یک‌سری مدعیان پوچ و تو خالی؛ ظالمان افکار و جوندگان سرشت و روح آدمی؛ بی‌صفتان هزارچهره و قاتلان خوش‌بختی؛ سرایندگان سرود وحشت و آفریدگار شرّ و سیاهی که روی خاک‌های سرد و برفی، خونِ بی‌گناه ریختند و این خون‌ به هیچ آبی تطهیر نمی‌شود.

بیا لابه‌لای همین ورق‌ها یکدیگر را ببوسیم؛ این‌جا کسی کتاب نمی‌خواند.

از وقتایی که Tea می‌شم ولی هدر می‌ره خوشم نمی‌آد

مراقب نشکستن بقیه‌ای، وقتی خودت هزار تیکه شدی.

مراقب نشکستن بقیه بودی، وقتی خودت هزار تیکه شده بودی.

می‌دونم اینستا با این سجستا می‌خواد یه چیزی بهم بگه ولی نمی‌دونم چی.