_451

چجوری بفهمیم چه فیلدی دوست داریم؟ به اندازه‌ی انسان‌ها، راه‌ها و داستان‌های مختلفی وجود داره. منم داستان خودم رو می‌تونم بگم. تا به اینجاش که از کارشناسی به چه ارشدی برم، یه جوری بود که دلیل محکم و منطقیِ واضحی نداشت: دلم می‌خواست! چطوری فهمیدم دلم می‌خواد؟ وقتی مطالبی که مربوط به اون حیطه بود رو می‌خوندم، خوشحال و حیرت‌زده می‌شدم، از طرفی هم تصور کردن خودم رو توی اون رشته دوست داشتم. یه ذره چاشنیِ رویاهای بچگی رو هم که بهش اضافه کردم، واضح شد که از ژنتیک و نوروساینس خوشم میاد. رفتم پی رشته‌هایی که همچین چیزهایی توی دلش داره و سر از بیوتکنولوژی پزشکی با گرایش نوروساینس در آوردم. از اینجا به بعدش، اینکه چه فیلدی رو بخوام پیش بگیرم، فاکتورهای متنوعی رو دربرمی‌گیره. تو اصولاً برای اینکه بفهمی چه آینده‌هایی منتظرِ هر مسیره، باید تصور کنی اون مسیر رو رفته‌ای و حالا باید پوزیشن کاری یا دکترا پیدا کنی و واقعاً هم سرچ بزنی ببینی چی هست و نیست، با چه درآمدی و چه وظایفی. کمی هم زدم توی چت‌جی‌پی‌تی و جمینای که خفن‌ترین فیلدها توی نوروساینس چیاست. قاعدتاً فیلدهای مختلفی جلوت می‌ذاره و این میان باز هم بر اساس دلایل نه‌چندان محکمی، روی یه سری از فیلدها خط می‌کشی و نهایتاً دور یکیش خط کشیدی. اینکه یه سری سمینار، ارائه، کتاب، مقاله یا حتی درس‌های سر کلاس، توجهت رو به یک موضوع خاصی جلب کرده باشند، می‌تونند جزو اون دلایل نه‌چندان محکمِ سرنوشت‌ساز بشن. این چیز خوبیه که خودت رو در معرض کلیدهایی بذاری که یه لامپی رو توی سرت روشن می‌کنند. کلمه‌هایی رو بهت معرفی می‌کنند وه اگه از زبون کسی نشنوی، خودت نمی‌دونستی وجود دارند که بخوای سرچشون بکنی اصلاً. خلاصه، انتخاب مسیر حرفه‌ای خیلی بستگی به علاقه‌ی خودت و تقاضای جامعه داره. فاکتورهای گوناگون دیگه‌ای هم در اون دخیله ولی بخش بزرگی از ماجرا بی‌منطقی و یلخی جلو رفتنه. یعنی توانایی این رو داشته باشی که مهم‌ترین تصمیمات زندگیت رو راحت‌تر و به‌ظاهر بی‌اساس‌تر بگیری؛ وگرنه تصمیم‌گیری محال میشه.

دلم میخواد شیش ماه دریا کنار زندگی کنم بعد برگردم به زندگی همیشه

کیفیتش خراب میشهه ولی خب بد نیس

میتونم تا ابد زیتون پرورده بخورم

خلاصه که شیتان پیتان کردم دارم میرم شمال 🙂‍↔️

هیچکیم جز تو اشکمو درنمیاره لعنتی

مژه کارم اینجوریه که کیف کن هیچکی جز من اشکاتو پاک نمیکنه

کاش نصفه شب معده ام نفهمه زنده ام و گشنم نشه

از این وضعیت حالم بهم میخوره دو سال دیگه معلوم نیست یورو چقدر بشه تمکن چقدر بره بالاتر ( بازم صدای تو سرم اینجوریه که دهنت سرویس همون سال کاری که بایدو نکردی )

دلم میخواد برگردم به روزایی که کار میکردم حتی اون روزایی که دو شیفت بودم یا اون روزایی که خیلی درس میخوندم صبح تا شب کتابخونه بودم خلاصه که این کارایی که الان میکنم باب میلم نیست باحاله ها خوش میگذره ولی بدرد من نمیخوره استادمم کارو فعلا متوقف کرده تا یکم استراحت بعد دوباره دو هفته بعد ادامه دوره سرطانمم که نصفه نیمه ولش کردم دوباره باید مثل آدم بچسبم بهش

بعد من فقط میخواستم ببینم چه مزه ایه اگه خوب میشه بعدا درست کنم الان تا یک ماه فقط باید همینو بخورم

در حدی کیک مرغ درست کردم که کل شهرو میتونم کیک مرغ بدم 😂 جوگیر:

خب اینو دیگه همه دیدن اینجام میزارم🙂‍↔️اینم از منه امروز و فقط مدل بودم