Charandiyat | چرندیات

دخترای دی و آذر ماهی گلی از گلای بهشتن.

‏حقیقتا که ملت سگ‌جونی هستیم.

اصلا جنبه تیشرت سفید ندارم. به همه‌جا تکیه میدم، تو حرکت شیرکاکائو میخورم بعد میام خونه میگم چرا این لباسه بگا رفت.

حالا وسط این همه بدبختی تو چرا شدی برا من مَردُم؟

نمی‌دونم اگه موزیک نبود آدمیزاد چطوری دووم میاورد

‏نمی‌شد زندگی یه روز در میون باشه؟ آخه هر روز؟

بعضی‌ وقتا با آدم‌ها موافقت کنید، بذارید زودتر خفه‌شن.

آدم مهربونیم اما گرما اجازه نمیده ثابتش کنم.

به عنوان کسی که هردفعه کارو در میاره زیادی نگرانم.

‏تنها ترسم اینه ذوقی که از دست دادم هیچوقت برنگرده.

‌‏صمیمیت بیا بریم کافه نیست ما دیگه با هم ثبت احوال، ملاقات مریض، درمانگاه، خونه مادر بزرگ، معامله ماشین، دعوا و مخابرات میریم.

من حسودم، خواستین به کسی جز من اهمیت بدین با من خداحافظی کنین.

به کمی فراموشی و موسیقی بسیار نيازمندم،در جاده‌های دور.

تابستون تا همین‌جاش کافیه، برگردیم زمستون.

‏متاسفانه love language من اذیت کردن و شوخی هایی که منجر به قطع ارتباط میشه هست.