تّشّدّیّدّ

• بشر هر روز بیش از پیش درخواهد یافت که ما برای تفسیر زندگی، تسکین خویش، و حفظ و کنترل خودمان باید به شعر رو بیاوریم. بدون شعر، دانش ما ناکامل خواهد بود و اکثر چیزهایی که اکنون از دین و فلسفه طلب می‌کنیم، جای خود را به شعر خواهند داد. -متیو آرنولد

• زبده جرّاحان قلبم را جراحی کردند به تیغ دشمنم بودند یا دوست بماند به‌کنار تیغ می‌هشتند در قلب من و با خونم علم را رونق بی‌فایده می‌بخشیدند -از دفتر خانگی: سیاوش کسرایی

«ــ زندگی را فرصتی آنقَدَر نیست که در آیینه به قدمتِ خویش بنگرد یا از لبخنده و اشک یکی را سنجیده گُزین کند.»   اینو یکی می‌گُف که سرِ سه‌راهی وایساده بود. -احمد شاملو: اردیبهشت ۱۳۶۷

🧊

• تکنولوژی همه چیز را زهرمارمان کرد؛ حتا جنگ را. -ارنست یونگر

• می‌شنیدم و می‌خواندم که، همه‌جا، بازارِ بوسیدن داغ است و دلِ من، در حالِ پوسیدن بود. برای من، فصلِ وصل، فصلِ وصله‌ پینه شد: مرا، جز پیرمردها و پیرزن‌ها نبوسیدند. -هما: کاظم رضا

• یک روز اورلف آن‌قدر پوره‌ی نخودفرنگی خورد که مُرد. کریلوف هم بعد از شنیدن خبر مرگ اورلف مُرد. و اسپریندوف بدون هیچ ارتباطی با این قضایا مُرد. زن اسپریندوف هم از روی گنجه افتاد و مرد. بچه‌هایش هم در برکه‌ای غرق شدند. مادر اسپریندوف الکلی شد و آواره‌ی خیابان‌ها. میخائلیوف دست از شانه‌کشیدن موهایش برداشت و کچل شد. کروگلوف بعد از کشیدن نقاشی زنی شلّاق‌به‌دست دیوانه شد. و پرخریوستوف چهارصد روبل از طریق تلگراف دریافت کرد و آن‌قدر مغرور شد که اخراجش کردند: آدم‌های خوب نمی‌دانند که نباید به چیزی وابسته شوند. -دانییل خارمس