MahZadeh🤍

به طرز غریبی دارم پشت سر هم کنسرت‌های محسن یگانه گوش می‌دم

حس می‌کنم یه نفر باید جلوم رو بگیره

به خیر و خوشی تموم شد (مثل اینکه اونایی که خونده بودم رو می‌فهمیدم😂)

هیچ ایده‌ای ندارم که از این خوندن چیزی هم می‌فهمم یا نه تا این ترم تموم شه من چند بار فارغ می‌شم🚶🏻‍♀

من مطمئنم خدا من و خیلی دوست داره :)

نچ بار دومه چشم من و دور می‌بینید بدون من می‌رید کافه🚶🏻‍♀

نیاز دارم دوباره ۸۵ تا ۹۸ رو زندگی کنم البته با فاکتور تمام اتفاقات مزخرف زندگیم

حس می‌کنم باید این کار ترند بشه

تربیت و شعور این شکلیه... تغییر از ما شروع می‌شه :)

زندگی در عصر معاصر ایران هم به من ثابت کرده که برعکسش یعنی «کالای بد» هم تقریباً همین نتیجه رو می‌ده تفاوتش اینه که اینجا حق نداری خودت رو چیزی ببینی اینجا فقط یه عروسکی

از اروپا و آمریکا می‌گه ولی از دخترای سرزمینش نمی‌گه! از دخترایی که از بچگی تو مخشون می‌کنن که اختیارت یا باید دست خانواده باشه یا دست شوهر، که اگه ازدواج نکنی بی‌هویتی، که فقط دستگاه جوجه‌کشی هستی، که اجازه نه گفتن به شوهرت رو نداری، که اگه ۱۰ سالگی هم خواستن شوهرت بدن حق نداری اعتراض کنی، که حتی اختیار بدنت رو نداری! بله ما هم با این چیزا بزرگ شدیم، تو مخ ما هم ابزار بودن کردن، تو مخ ما هم مطیع بودن کردن.

رفتیم فصل ششم و تبریک می‌گم اینجا قراره تمام اون مزخرفاتی که از بچگی تو مخمون کردن رو بالا بیارم

یکی از بزرگ‌ترین سوال‌هام اینه که مخاطب اصلی کتاب کیه داره برای من یه عنوان یک خانم می‌گه یا داره برای یک آقا می‌گه یا مخاطبش قشر خاص‌تری‌ان

من که می‌دونم کسی نمی‌خونه ولی دوست دارم فکر کنم تنها نیستم:

نتیجه‌گیریش از کل فصل: