Coconut diaries

اون جمله‌هه بود که میگفت نفهمیدم خواننده چی میگه فقط فهمیدم پسرای خارجی هم لاشی‌ان؟ همون!

پلی لیستمو گذاشتم رو شافل و اینجوریه که خانمان‌سوز ترین آهنگام یهو بعد از “خوشگلا باید برقصن” پلی می‌شه.

به همخونه‌ام میگم ماهیچه‌هام تنبل شدن، یکم که دستمو بالا نگه‌میدارم زود خسته می‌شه. میگه «عهه واقعا؟؟ منم همینطور، خداروشکر فکر میکردم خودم دارم ام‌اس می‌گیرم الان فهمیدم چیزی نیست!» زن حساب تو الان کاری کردی که من قراره همش توهم بزنم که ام‌اس دارم!

رقیق‌کننده‌ترین و بامزه‌ترین چیزی که امروز شنیدم، پناهگاه خرا بود. و شنیدن اینکه وجود داره واقعا خوشحالم کرد.

اولین روز ترم نهم و اولین تجربه کوکوسبزی پختن. راضی‌ام.

روزها که چه عرض کنم، سالیان سال در راه.

کل زندگیم از جاده و جابجایی فراری بودم و کل زندگیم درگیرش بودم!

یه تُن لباس جمع کردم با خودم ببرم، پاییزه، تابستونی، مناسب مهمونی، مناسب دانشگاه، مناسب تولد فلانی، مناسب کافه، لباس خونه!! از همین الان استرس لحظه خونه بردن و چیدنشونو دارم. نمت

شما حس نمی‌کنید برکت از تقویما رفته؟ قبلا هرماه تعطیلی داشتیم!

این قابلیت اضافه کردن موزیک به پروفایل تلگرامو خیلی دوسش دارم.

تفریح سالم موردعلاقه‌ام اینه که لباسامو بریزم بیرون با هم امتحانشون کنم ببینم کدوم به کدوم میاد.

🍣

دلم برای کله سورمه‌ایم تنگ شده.

کار با gemini رو به مامانم یاد دادم و از اون لحظه شرکت گوگل دچار زیان اقتصادی سهمگینی شده.

غذا و خوراکم از همون چس‌مثقالی هم که بود نصف شده، قدرتی ‌خدا دارم از صفحه روزگار محو می‌شم کم‌کم.

من یه آینه‌ام.