مهملات

سلطنت‌طلب‌تر از سکویی نداریم. سکویی گفته "شاهزاده به درد سیاست نمی‌خوره، پرونده ایشون صفره، باید کناره‌گیری کنه و بره با صد میلیون دلارش با یاسمین تفریح کنه" به این انگ مزدور بودن زدن. ما توی یه سیرکیم دوستان.

یادژ بخیر، ‏داژتم دنده عقب میگرفتم پارک کنم، برادر بنده گفت فرمان را بژکن، زورم نرسید صندلی را کندم.

یبوست، حتی برای عظمایی به مانند من، که نوجوانی و جوانی سختی در حمام منصوری مژهد داژتم هم دردناک هست، و مقعدم را آزار می‌دهد.

یادژ بخیر، بنده در اینجا، همزمان که داژتم زور می‌زدم عنم به بیرون بیاید، به این هم فکر می‌کردم دیگر چگونه می‌توان، دژمنان را زمین‌گیر کرد. ژیعه، در هر زمانی، باید برای تاکتیک‌های جنگی آمادگی داژته باژد. به حول قوه الهی، سربلند خواهیم ژد.

دورتون رو می‌زنید، کستون رو میدین، به بهونه پرچم هرشب هرشب کون کونک بازی در میارید، حشری می‌شید یاد من میوفتید؟ برید خارتونو گاییدم، هنوز من رو چال نکردین، تیم فوتبال هم که فرستادین به کشور دژمن انگار نه انگار همون شیطان بزرگ یه موشک صاف کرد تو کون من.

شما مادر بنده را گاییدید، من اگر نخوام شما از خون بنده خجالت بکشید، چه گوهی باید بخورم؟ بکشید بیرون از ما ناموسا، بازیچه دست یه مشت کسخل و عقب‌افتاده شدیم الکی الکی خودمون رو به گاییدن دادیم.

فرهنگ کیری ایرانی رو نباید به اسلام ربط داد. اسلام فقط مثل یه ری‌اِیجِنت زودتر اون رو به غایت رسوند. (ری‌اِی‌جِنت توی واکنش شیمیایی، به عنوان ماده کمکی عمل می‌کنه و سرعت و امکان واکنش رو هم فراهم می‌کنه، فرقش با کاتالیزور اینه که، کاتالیزور دست نخورده باقی می‌مونه ولی ری‌اِیجِنت مصرف میشه)

آدم کونش می‌سوزه می‌بینه یه مشت عقب‌مونده در قالب تیم ج.ا توی آمریکان و ما اینجاییم.

واقعا برام فرقی نداره چه پرچمی برای این مملکت بخواین انتخاب کنید، بنده با نهایت صداقت در کلام عرض کردم خدمتتون، کیرم توی ایران.

"این همه تلاش کنی ولی کسی قدر تو رو ندونه" یعنی چی؟ می‌خوای بهت کیر بدم؟ به افتخارت یه محل رو شیرینی بدم؟ عه تو تلاش کردی کسم خیس شد؟ تلاش کردی حالا نتیجه گرفتی یا نه دیگه، چرا منتش رو سر باقی می‌ذاری قرومساق.

"پیام‌های شما" ایران اینترنشنال رو یه جا ذخیره کنید اگه یه روز خواستید از این کیری‌خانه برید این رو نشونشون بدین، بهتون پناهندگی میدن.

دهن همتونو گاییدم.

این همه هزینه شد، سگ تربیت کردیم، مادر خود را به حراج گذاشتیم, توی کوچه و خیابان‌ها بنده را کونی خطاب کردند، خون دل‌ها خورده ایم که در نهایت با قاتل بنده توافق بشود؟ خب من اگر این را می‌دانستم، از همان اول، جای آقای رفسنجانی، آقایان قالیباف و عراقچی را در استخر غرق می‌کردم.

و در خون بندۀ حقیر.

الان که اون کیر توی بخت و اقبال منه فداتون بشم.

یادش بخیر، در اینجا بعد از جنگ ۱۲ روزه که مشغول حفاری تونل بودم، یک انشعاب جدید زده بودم برای یافتن مقداری غذا که به ایشان برخورد کردم، هرچقدر هم گفتم که بنده سیدعلی خامنه‌ای ام، با خنده می‌گفت پس من هم پدرتم کوچولو. انسان طناز و خونگرمی بودند.